دردا که دگر ما را آن یار نمی پرسد
احوال دل پر خون دلدار نمی پرسد
می پرسم و می جویم در هر نفسی صد بار
او در همه عمر خود یک بار نمی پرسد
یار از سر یاریها با ما سخنی می گفت
امسال به دشنامی چون پار نمی پرسد
بیمار تب هجرم آن ماه طبیب من
دردا که طبیب من بیمار نمی پرسد
گر یار نمی پرسد خسرو چه کند آن را؟
شاه است و گدایان را از عار نمی پرسد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از بیاعتنایی یار شکایت میکند: خودش هر لحظه جویای یار است، اما یار هیچگاه حال او را نمیپرسد. یار که روزی با مهربانی و حتی پارسال با دشنام از او یاد میکرد، اکنون همان را هم دریغ میکند، و طبیبِ بیمارِ هجران به عیادتش نمیآید. در پایان خسرو با تسلیم میپذیرد که یار شاه است و شاه از سر ننگ حال گدا را نمیپرسد.
هوش مصنوعی: افسوس که آن یار دیگر حال ما را نمیپرسد و آن دلبر از حال دل پر از خون ما خبری نمیگیرد.
هوش مصنوعی: من در هر لحظه صد بار سراغ او را میگیرم و جستوجویش میکنم، اما او در تمام عمرش حتی یک بار هم حال مرا نمیپرسد.
هوش مصنوعی: یار پیشتر از روی دوستی با ما سخنی میگفت، اما امسال حتی با دشنامی، آنگونه که پارسال میکرد، از ما یاد نمیکند.
هوش مصنوعی: من بیمار تب جداییام و آن یار ماهروی طبیب من است؛ افسوس که این طبیب به عیادت بیمارش نمیآید و حال او را نمیپرسد.
هوش مصنوعی: اگر یار حال خسرو را نمیپرسد، خسرو چه میتواند بکند؟ او شاه است و شاهان از سر ننگ و غرور حال گدایان را نمیپرسند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.