چشمت گهی از غمزه هشیار نخواهد شد
وین دل ز خراش او بی خار نخواهد شد
گر تیغ زنی بر تن، ور نیش زنی بر جان
ناگاه رود جانش، بیمار نخواهد شد
عشقت ز پی کشتن مردانه به کار آمد
شادم ز غمت باری بیکار نخواهد شد
بر ما فتد ار تابی زان رخ، چه شوی رنجه؟
مهتاب ز افتادن افگار نخواهد شد
بیهوده چه گریم خون اصلاح دل خود را؟
تقویم چو از جدول طومار نخواهد شد
خونخوار بود، خسرو، عاشق ز چنین باده
مست است که تا محشر هشیار نخواهد شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از غمزهٔ همیشهمست معشوق و زخمی میگوید که هرگز از دلش بیرون نمیرود. او کشتهشدن به دست عشق را با شادی میپذیرد و از معشوق میخواهد که از افتادن نگاه او بر چهرهاش نرنجد. سپس گریستن برای دگرگون کردن سرنوشت را بیهوده میداند. در پایان خود را مستی میخواند که تا قیامت از بادهٔ عشق هشیار نمیشود.
هوش مصنوعی: چشم تو هرگز از ناز و غمزه بیرون نمیآید و همیشه مست و فتنهانگیز میماند. این دل هم هیچگاه از خراش خارِ آن غمزه رها نمیشود.
هوش مصنوعی: اگر بر تن عاشق شمشیر بزنی یا بر جانش نیش بزنی، جانش یکباره میرود و به بیماری و رنجِ دراز گرفتار نمیشود. یعنی زخم تو چنان کاری است که عاشق را بیدرنگ میکشد.
هوش مصنوعی: عشق تو برای کشتن عاشق، مردانه و کارآمد به میدان آمد. شادم که دستکم غم تو بیکار نمیماند و همیشه در دل من کاری دارد.
هوش مصنوعی: اگر پرتوی از آن چهره بر ما بیفتد، چرا آزرده میشوی؟ نور ماه از افتادن بر زمین زخمی و آسیبدیده نمیشود؛ پس از نگاه ما نیز به زیبایی تو آسیبی نمیرسد.
هوش مصنوعی: چرا بیهوده برای اصلاح دل خود خون گریه کنم؟ همانگونه که تقویم با خطوط جدولش به طومار بدل نمیشود، سرنوشت نوشتهشده نیز با جویهای اشک خونین دگرگون نمیشود.
هوش مصنوعی: ای خسرو، عاشق از چنین بادهٔ عشقی خونآشام میشود و خون دل مینوشد. او چنان مست است که تا روز قیامت به هوش نمیآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.