ای شهسوار، دست به سوی عنان مبر
بر صید تیر مفگن و از خلق جان مبر
چون در شکار بر سر آهو گذر کنی
چشمت بس است، دست به تیر و کمان مبر
در جعد چون کمند تو من صید لاغرم
آزرده می شوم، به زمینم کشان مبر
دانی که چند دست دل اندر عنان تست
آن دست نازنین، به دوال عنان مبر
چند از مه و ستاره تو تنها شنیده ای
شرمی بدار و نام کسان بر زبان مبر
گفتی که نیست یاد منت، از خدا بترس
بر من که سوختم ز فراق این گمان مبر
دل برده ای، بیا، شه مردم شکار، وه
تن لاغر است طعمه زاغ استخوان مبر
سودی بکن، همین که بیایی به سوی من
صبر و قرار خسرو مسکین زیان مبر
دل برده ای، بیا، شه مردم شکار، وه
تن لاغر است طعمه زاغ استخوان مبر
سودی بکن، همین که بیایی به سوی من
صبر و قرار خسرو مسکین زبان مبر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل معشوق را به سوارکاری شکارگر تشبیه میکند و از او میخواهد تیر و کمان را کنار بگذارد، چون چشم و زلف کمندوارش برای صید دلها کافی است. سپس از گمان بد معشوق دربارهٔ وفاداری خود گله میکند. در پایان از او میخواهد به سویش بیاید و تن لاغر و صبر از دسترفتهٔ خسرو را بیش از این نیازارد. دو بیت آخر تکرار دو بیت پیش از خود است.
هوش مصنوعی: ای سوارکار شاهوار، دست به سوی افسار اسب دراز نکن و به شکار تیر نینداز. با این کار جان مردم را نگیر.
هوش مصنوعی: وقتی در شکار از کنار آهو میگذری، چشم تو برای صید کردنش کافی است و نیازی نیست دست به تیر و کمان ببری. نگاه معشوق خود شکارگر است.
هوش مصنوعی: من شکاری لاغر و ناتوانم که در زلف پرپیچ تو، که مانند کمند است، گرفتار شدهام. آزرده میشوم، پس مرا روی زمین نکش و نبر.
هوش مصنوعی: میدانی که دست چه بسیار دلها به عنان تو آویخته است. پس آن دست نازک و لطیف را به تسمهٔ عنان نبر و نرو.
هوش مصنوعی: تو بارها شنیدهای که تو را به ماه و ستاره تشبیه کردهاند و در زیبایی یگانهای. پس شرم کن و نام دیگران را به زبان نیاور، چون کسی همتای تو نیست.
هوش مصنوعی: گفتی که من به یاد تو نیستم. از خدا بترس و دربارهٔ من که از جدایی تو سوختهام چنین گمانی نکن.
هوش مصنوعی: ای شاه شکارگر مردم، دلم را بردهای، پس بیا. تنم چنان لاغر شده که فقط به کار خوراک زاغ میآید، این استخوان باقیمانده را دیگر نبر.
هوش مصنوعی: سودی برسان، همین که به سوی من بیایی کافی است. صبر و آرامش خسروی بیچاره را به زیان و نابودی نکشان.
هوش مصنوعی: این بیت تکرار بیت پیشین است: ای شاه شکارگر مردم، دلم را بردهای، پس بیا. تن لاغر من خوراک زاغ است، استخوانم را نبر.
هوش مصنوعی: این بیت تکرار بیت پیشین با ضبط «زبان» است: با آمدنت به من سودی برسان و صبر و قرار خسروی بیچاره را از میان نبر. ضبط «زبان» احتمالاً همان «زیان» است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.