گنجور

 
امیرخسرو دهلوی
 

درشهر فتنه‌ای شد می‌دانم از که باشد

ترکیست صید افگن پنهانم از که باشد

هر روز اندرین شهر خلقی زدل برایند

گردیگری نداند من دانم از که باشد

دردم گذشت از حد معلوم نست تا خود

سامانم از که خیزد درمانم از که باشد

چون کرد طرهٔ تو غارت قرار خسرو

من بعد گر صبوری نتوانم از که باشد؟