گنجور

 
 
قاف | آرشیو ادبیات پارسی
مولانا

دل رفت و سرِ راهِ دلْ‌اِستان بگرفت

وز عشق، دو زلفِ او به دندان بگرفت

پرسید: کی تو؟ چون دهان بگشادم

جست از دهنم، راه بیابان بگرفت

طالب آملی

تا دست محبتم رگ جان بگرفت

صد نیشترم گاوی شریان بگرفت

تا گریهٔ شوقم ره مژگان بگرفت

دل منصب تکمهٔ گریبان بگرفت

مشاهدهٔ ۱ مورد هم آهنگ دیگر از طالب آملی
افسر کرمانی

عکاس، چو عکس روی جانان بگرفت

انگشت عجب همی به دندان بگرفت

می گفت که جان ز فرط لطف است نهان

آن کیست که عکس چون من از جان بگرفت

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه