روی او از زلف دیدن میتوان
گل شب مهتابه چیدن میتوان
گرچه زلف او ز سر تا پا جفاست
این جفا از وی کشیدن میتوان
کشتی مرغی که باشد خانگی
گر به بام او پریدن میتوان
با لب او میوهٔ شیرین وصل
گر رسد وقتی رسیدن میتوان
از دهانش جرعهٔ آب حیات
گر بقا باشد چشیدن میتوان
دل به زخمی از تو ترک ناله گفت
وقت مرهم آرمیدن میتوان
دید عکس جان در آن عارض کمال
با عکس گل در آب دیدن میتوان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه وصف زلف و رخسار و لب و دهان یار است. شاعر با تکرار «میتوان» هر سختی و آرزویی را ممکن میشمارد: دیدن رخ در میان زلف، تحمل جفای زلف، رسیدن به وصال و چشیدن آب حیات از دهان یار. زخم معشوق نیز برای دل مایهٔ آرامش است، و در پایان کمال میگوید که در رخسار یار بازتاب جان را دیده، چنانکه بازتاب گل در آب دیده میشود.
هوش مصنوعی: چهرهٔ یار را از میان زلف سیاهش میتوان دید؛ همانگونه که در شب مهتابی میتوان گل چید. زلف به شب و رخسار به ماه و گل مانند شده است.
هوش مصنوعی: هرچند زلف او سراپا ستم و آزار است، این ستم را از او میتوان تحمل کرد.
هوش مصنوعی: اگر پریدن به بام خانهٔ او ممکن بود، دوست داشتم مرغی خانگی میشدم تا همیشه بر بام او باشم.
هوش مصنوعی: اگر روزی فرصتی پیش آید، میتوان از لب شیرین او میوهٔ شیرین وصال را به دست آورد.
هوش مصنوعی: اگر عمری باقی بماند، میتوان از دهان او جرعهای از آب حیات چشید؛ یعنی بوسهٔ او جانبخش است.
هوش مصنوعی: دل من با زخمی که از تو خورد، دست از ناله کشید؛ چون هنگام مرهم نهادن بر زخم میتوان آرام گرفت. یعنی زخم تو برای دل همچون مرهم است و آرامش میآورد.
هوش مصنوعی: کمال در آن رخسار، بازتاب جان را دید؛ همانگونه که بازتاب گل را در آب میتوان دید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
روز ها ، شب ها تپیدن میتوان
عصر دیگر آفریدن میتوان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.