خوش است بر لب معشوق مست بوسیدن
به باد روی دلارام باده نوشیدن
چه عمر خوش که گذشتی بوصل یار مرا
اگر مراد میسر شدی به کوشیدن
رنیم ار چه نصیحت کند ولی نتوان
به بانگ هر سگی از کوی دوست گردیدن
بتاز کام دل خود ز باغ رخسارت
گلی چنانکه تو دانی کجا توان چیدن
چو عکس جوهر آب حیات روح افزاست
عقیق باده فروشت بگاه خندیدن
کسی که وصف جمالت شنید ممکن نیست
که بگذرد به ملامت ز عشق ورزیدن
اگر چه نیغ اجل بر سر کمال آمد
به هیچ رو نتواند دل از تو ببریدن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از لذت بوسه و باده به یاد معشوق آغاز میکند و افسوس میخورد که وصال با کوشش به دست نمیآید. او نصیحت رقیب را چون بانگ سگ بیاثر میداند و لب و چهرهٔ معشوق را جانبخش و دستنیافتنی میستاید. در پایان میگوید نه سرزنش مردم و نه حتی مرگ او را از عشق جدا نمیکند.
هوش مصنوعی: بوسیدن لب معشوقِ مست خوشایند است، و نیز باده نوشیدن به یاد روی دلارام.
هوش مصنوعی: اگر با تلاش کردن میشد به آرزو رسید، عمرم چه خوش در وصال یار میگذشت. اما وصال با کوشش به دست نمیآید.
هوش مصنوعی: هرچند رقیب مرا نصیحت میکند که از عشق دست بکشم، نمیتوان با پارس کردن هر سگی از کوی دوست روی برگرداند. رقیب به سگ مانند شده است.
هوش مصنوعی: ای زیبارو، از باغ چهرهات گلی چنان که خودت میدانی، کجا میتوان به کام دل چید؟ یعنی کامیابی از جمال تو دستنیافتنی است.
هوش مصنوعی: لب سرخ و عقیقمانند تو که مستی میبخشد، هنگام خندیدن مانند پرتوی از آب حیات جان را تازه و افزون میکند.
هوش مصنوعی: هر کس وصف زیبایی تو را بشنود، ممکن نیست به خاطر سرزنش دیگران از عاشقی دست بردارد.
هوش مصنوعی: کمال میگوید هرچند شمشیر مرگ بر سرش فرود آمده است، به هیچ روی نمیتواند دل از تو بِبُرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میان باغ حرام است بی تو گردیدن
که خار با تو مرا به که بی تو گل چیدن
و گر به جام برم بی تو دست در مجلس
حرام صرف بود بی تو باده نوشیدن
خم دو زلف تو بر لاله حلقه در حلقه
[...]
چو زلف یار ز خود لازم است ببریدن
گر اختیار کنی خاک پاش بوسیدن
دلا چو در حرم عشق میروی خود را
چو شمع جمع ادب نیست در میان دیدن
به خاک بوسی پایت هنوز دارم چشم
[...]
به باغ شد دل من صبحدم به گل چیدن
مراد من بود از گل جمال او دیدن
گرفته دست نگاری به دست در بستان
به ذوق در چمن و لاله زار گردیدن
چه خوش بود سر زلفین پیچ در پیچش
[...]
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن
منم که دیده نیالودهام به بد دیدن
وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم
که در طریقتِ ما کافریست رنجیدن
به پیرِ میکده گفتم که چیست راه نجات
[...]
چو دیده در طلبت واجبست گردیدن
سرشک را بهمه جانبی دوانیدن
ببر چو معجر روسی گرفت لرزیدن
عمامه خواست زعشقش بسر بگردیدن
بپوستین تن لرزان مابدی در یاب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.