ای گل نو ز توام بوی کسی میآید
در دلم تازه غم روی کسی میآید
بر تو ای سرو لب جوی چو میافتد چشم
بادم از قامت دلجوی کسی میآید
وقت طاعت چو نظر میفکنم بر محراب
پیش چشمم خم ابروی کسی میآید
برای نافه چین درد سر خود که مرا
نکهت غالیه از بوی کسی میآید
میبرد باد دل ما و خدا بارش باد
اگر از خاک سر کوی کسی میآید
گو بیا تیر بلا بر دل و بر صدر نشین
اگر از غمزه جادوی کسی میآید
پای دل رفت به زنجیر مگر پیش کمال
خبر از حلقه گیسوی کسی میآید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در هر چیز زیبا نشانی از معشوق میبیند: گل بوی او را دارد، سرو قامتش را و محراب ابرویش را به یاد میآورد. به همین سبب از مشک چین بینیاز است، دلش را به بادِ کوی یار میسپارد و تیر غمزهٔ او را با جان میپذیرد. در پایان، کمال دل خود را گرفتار زنجیر گیسوی معشوق میداند.
هوش مصنوعی: ای گل تازه، از تو بوی کسی (معشوق) به مشامم میرسد و غم دیدن روی او دوباره در دلم زنده میشود.
هوش مصنوعی: ای سرو کنار جوی، هرگاه چشمم به تو میافتد، قامت دلنواز معشوق به یادم میآید.
هوش مصنوعی: هنگام عبادت که به محراب مینگرم، خمیدگی ابروی معشوق پیش چشمم ظاهر میشود؛ محراب شبیه ابروی خمیدهٔ یار است و نماز مرا به یاد او میاندازد.
هوش مصنوعی: ای نافهٔ مشک چین، زحمتت را کم کن و برو، زیرا من بوی خوش غالیه را از بوی معشوق میشنوم و به مشک تو نیازی ندارم.
هوش مصنوعی: باد دل ما را با خود میبرد و خدا یار و نگهدارش باشد، اگر این باد از خاک کوی معشوق میآید.
هوش مصنوعی: بگو تیر بلا بیاید و بر دلم بنشیند و در سینهام جای صدر بگیرد، اگر از غمزهٔ جادوگر معشوق پرتاب شده باشد؛ بلای او را با جان میپذیرم.
هوش مصنوعی: پای دل به زنجیر افتاده است؛ گویا برای کمال از حلقهٔ گیسوی معشوق خبری رسیده که دلش چنین گرفتار و بسته شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.