عشق ورزیدن به جان نازنینان نازک است
خامه این بیچاره را خود که جانان نازک است
ناز کیها مینماید آن میان یعنی به من
زندگانی خواهی ار کردن بدین سان نازک است
یکدم بگذر ز عین مردمی بر چشم من
زانکه بر آب روان سرو خرامان نازک است
گل ندارد پیش سرو سیم برهم نازکی
گرچه میگویند گل را کز گیاهان نازک است
رسم خوبان جهان عاشق کشی باشد کمال
کارهر مسکین که عاشق شد بر ایشان نازک است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بر ردیفِ «نازک است» ساخته شده و شاعر با دو معنای این واژه، یعنی لطیف بودن و دشوار و پرخطر بودن، بازی میکند. از یک سو لطافتِ کمر و قامتِ معشوق را میستاید و او را از گل نیز لطیفتر میداند، و از سوی دیگر از دشواریِ عشقورزی به چنین زیبارویانی سخن میگوید. در بیتِ پایانی نتیجه میگیرد که چون رسمِ خوبان کشتنِ عاشقان است، کارِ هر عاشقی باریک و خطرناک است.
هوش مصنوعی: عاشقِ زیبارویان شدن کاری دشوار و پرخطر است؛ بهویژه برای این عاشقِ بیچاره که معشوقش بسیار لطیف و نازکطبع است.
هوش مصنوعی: آن کمرِ باریک با نازکیِ خود گویی به من میگوید که اگر بخواهی اینگونه (در عشق و باریکی) زندگی کنی، کارت باریک و دشوار است.
هوش مصنوعی: ای معشوق، از سرِ مهربانی لحظهای بر چشمِ من گذر کن؛ زیرا سروِ خرامان بر کنارِ آبِ روان (اشکِ چشمِ من) زیبا و دلپذیر است. «عین مردمی» هم به معنای جوهرِ مهربانی است و هم به مردمکِ چشم اشاره دارد.
هوش مصنوعی: گل در برابرِ سروقامتِ سیمتنِ من هیچ لطافتی ندارد، هرچند میگویند گل از همهٔ گیاهان لطیفتر است.
هوش مصنوعی: کمال، رسمِ زیبارویانِ جهان کشتنِ عاشقان است؛ پس کارِ هر بیچارهای که به آنان دل ببندد دشوار و پرخطر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.