هرکه سر در قدمِ مردم مقبل ننهاد
در ره عشق قدم بر سر منزل ننهاد
طالب راه بر آن همه تا دست نشست
پای ازین ورطهٔ خونخوار به ساحل ننهاد
شیوهٔ شاهد رعنای جهان خونریزی ست
جان کسی برد که بر عشوهٔ او دل ننهاد
تا که نقّاش ازل صورت خوب تو نوشت
گره پیکر دل در گره گل ننهاد
تا خیالی ز ره و رسم ادب واقف شد
قدمی در رهِ سودای تو غافل ننهاد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ اهمیت و بهای عشق و تقدس آن در زندگی است. شاعر بیان میکند که هرکس در مسیر عشق قدم نگذارد، به هدف خود نخواهد رسید و از زیباییهای این راه بیبهره میماند. او اشاره میکند که عشق و زیبایی به گونهای است که جان و دل را میبرد، خصوصاً برای کسانی که از آن غافل نمیشوند. در نهایت، شاعر میگوید که ازلی که صورت زیبای محبوب را نقاشی کرده، نشان میدهد که عشق و سودای زیبایی همواره باید در نظر باشد و نباید از آن غافل شد.
هوش مصنوعی: هر کسی که با احترام به مردم و عاشقان نزدیکی نداشته باشد، نمیتواند در مسیر عشق به مقصدی برسد.
هوش مصنوعی: آدمی که در پی هدفی است، تا وقتی که تلاش میکند و پایش را از این دنیای پرخطر و پرچالش عقب نکشد، به ساحل امن و آرامش نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: سبک رفتار این دلربای جهان، به گونهای است که باعث رنج و عذاب میشود. جان هر کسی به خطر میافتد که به فریب او دل ببندد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که هنرمند بینظیر آفرینش، زیبایی تو را خلق کرد، دل من در پیچ و خم گل، به عشق تو گره خورده است.
هوش مصنوعی: زمانی که به آداب و رسوم آشنا شدم، هیچگاه در پی عشق و آرزوی تو غافل نشدم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.