ای بیخبر از محنت و شاد از الم ما
ما را غم تو کُشت و تو را نیست غم ما
آن کیست که چون شمع نه در آتش و آب است
هرشب ز دم گرم و سرشک ندم ما
مقصود وجود تو و نقش دهن توست
ورنه چه تفاوت ز وجود و عدم ما
تا ما سرِ خود بر قدم دوست نهادیم
دارند جهانی همه سر در قدم ما
چون ماه نو انگشتنما گشت خیالی
با آنکه رقیبان بگرفتند کمِ ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساس درد و رنج ناشی از جدایی و فراموشی میپردازد. او به معشوقی اشاره میکند که از مشکلات و غمهای عاشق بیخبر است، در حالی که عشق و فراق او به شدت عواطف شاعر را آزار میدهد. شاعر تشبیهاتی از جمله شمع را به کار میبرد تا به تنهایی و آسیبپذیری خود اشاره کند. همچنین به اینکه وجود معشوق برای او اساسی و مهم است، تأکید میکند و در انتها به عدم توجه رقبایش نسبت به خود و شکستهایش نیز اشاره میکند.
هوش مصنوعی: ای کسی که از درد ما بیخبری و از زحمتهای ما شاد هستی، ما به خاطر غم تو خیلی رنج کشیدیم و تو اصلاً نگران ما نیستی.
هوش مصنوعی: این شخص کیست که در حالی که مانند شمع در آتش و آب نمیسوزد، هر شب بر اثر گرمای وجودش و اشکهایی که میریزد، احساس تاسف و دلتنگی را به نمایش میگذارد؟
هوش مصنوعی: مقصود از وجود تو و تأثیر گفتار توست، در غیر این صورت وجود ما و نبود ما هیچ تفاوتی با هم ندارد.
هوش مصنوعی: زمانی که ما سر تعظیم بر قدم دوست میگذاریم، تمام جهانیان نیز در برابر ما سر به زیر مینهند.
هوش مصنوعی: وقتی که ماه نو در آسمان ظاهر شد و قابل توجه شد، اندیشهای به ذهنم آمد، حتی با این که رقبای من به دستاوردهای کمتری دست پیدا کردند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.