|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر می کشندم ور می کشندم
گردن نهادم چون پای بندم
گفتم ز قیدش یابم رهائی
لیکن چو آهو سر در کمندم
سرو بلندم وقتی درآید
کز در درآید بخت بلندم
بر چشم پر خون چون ابر گریم
بر دور گردون چون برق خندم
پند لبیبان کی کار بندم
زیرا که سودی نبود ز پندم
جور تو سهلست ار می پسندی
لیکن ز دشمن ناید پسندم
گر خون بر آنی کز من برانی
از زخم تیغت نبود گزندم
صورت نبندم مثل تو در چین
زیرا که مثلت صورت نبندم
گفتی که خواجو در درد میرد
آری چه درمان چون دردمندم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنج عشق سخن می‌گوید و به وضعیت ناگوار خود در مواجهه با معشوق اشاره دارد. او احساس می‌کند که به دام عشق گرفتار شده و نمی‌تواند از آن رهایی یابد، اما در عین حال خود را در برابر این درد تسلیم کرده است. شاعر از نشانه‌های امید و شادابی در زندگی سخن می‌گوید، اما در نهایت به این نتیجه می‌رسد که مشورت و پند دیگران بر او تاثیری ندارد و تنها با درد خود زندگی می‌کند. او به نحوی از معشوق می‌خواهد که اگر قصد رنجاندنش دارد، راحت‌تر او را عذاب دهد، زیرا تحمل درد عشق برای او به واقعیت وجودی تبدیل شده است. در انتها، شاعر به وضعیت خود اشاره می‌کند و اذعان دارد که در این شرایط پر از درد، هیچ درمانی برایش وجود ندارد.
هوش مصنوعی: اگر مرا بکشند یا اگر مرا بکشند، من با کمال افتخار گردنم را آماده کردم چون به آنها وابسته‌ام.
هوش مصنوعی: گفتم از دست او آزاد می‌شوم، اما مثل آهو که در دام افتاده، نتوانستم خود را رها کنم.
هوش مصنوعی: وقتی که شانس و بخت خوب به سراغم بیاید، مثل سرو بلند و زیبا در دل و جانم حاکم می‌شود.
هوش مصنوعی: بر چشمانم که از اشک پر هستند مانند ابر گریه می‌کنم و بر گردونه‌ی زمان همچون برق می‌خندم.
هوش مصنوعی: من به نصایح و توصیه‌های لبیبان چه فایده‌ای می‌توانم ببخشم، زیرا از پندهایشان سودی عائد من نمی‌شود.
هوش مصنوعی: اگر بدی‌های تو را بپسندم، کار سختی نیست، اما من هیچگاه از دشمنی که با من دارد، چیزی را نخواهم پسندید.
هوش مصنوعی: اگر با خون خودم را برسانی، از زخم تیغ تو به من آسیبی نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: من مانند تو برای جذب توجه و فریب دادن دیگران صورتک نمی‌زنم، چون به خودم افتخار می‌کنم و نمی‌خواهم شبیه یک الگو یا شکل خاص باشم.
هوش مصنوعی: تو گفتی که خواجو در درد می‌میرد، اما من که دردمند هستم، چه درمانی برای من وجود دارد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.