الروض قد تبسم و الغیم قد بکا
و الصبح قد تبلّج والدیک قد حکی
تا کی چو چنگ ناله کنم چون قدح بکا
اکنون که گل به طرف چمن برد متکا
ای سرو گلعذار بده جام عبهری
در آفتاب زن ز می دلفروز تاب
وز آب منجمد بفروز آتش مذاب
زین سان که چشم شوخ تو مست است و من خراب
گر زانک تشنه میرم و بارم ز دیده آب
بر آتشم نشانی و آب رخم بری
تا کی ز راه کعبه به بتخانه خوانیام
سوزی به سان شمعم و پروانه خوانیام
گاهی به گنج و گاه به ویرانه خوانیام
رخ چون پری نمایی و دیوانه خوانیام
دیوانه آن بود که نبیند رخ پری
می ده که بر کشید خور خاوری علم
در گردش آر خون سیاوش ز جام جم
بشنو نوای مرغ بر آهنگ زیر و بم
تا مشکبو شود نفس باد صبحدم
بفشان شکنج طره مشکین عنبری
خواجو فسون مخوان و به ترک فسانه گیر
چون صبح در دمید شراب شبانه گیر
سرو چمن به رقص درآمد چمانه گیر
همچون خضر ز ظلمت گیتی کرانه گیر
و آب حیات جوی ز جام سکندری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مخمس با وصف بامداد بهاری آغاز میشود: خندهٔ باغ، گریهٔ ابر، دمیدن صبح و بانگ خروس. شاعر از ساقیِ سروقامت شراب صبحگاهی میخواهد و از رفتار دوگانهٔ معشوق گله میکند که او را از کعبه به بتخانه میکشاند، میسوزاند و دیوانهاش میخواند. در بند پایانی، خواجو خود را به رها کردن افسانه و نوشیدن شراب سفارش میکند و میگوید باید مانند خضر از تاریکی جهان کناره گرفت و آب حیات را در جام اسکندری جست.
هوش مصنوعی: (به عربی) باغ خندید و ابر گریست، صبح روشن شد و خروس بانگ برآورد.
هوش مصنوعی: تا کی مانند چنگ ناله کنم و مانند جام بگریم؟ اکنون که گل در کنار چمن تکیه زده و جای گرفته است، وقت شادی است.
هوش مصنوعی: ای یار سروقامت و گلچهره، جام شرابِ خوشبو مانند نرگس را به من بده.
هوش مصنوعی: با شراب دلافروز بر خورشید پرتو بزن و از جام بلورین که مانند آب یخبسته است، شرابی چون آتش گداخته برافروز.
هوش مصنوعی: با این حال که چشم شوخ تو مست است و من از عشق خراب و بیخودم، اگر تشنه بمیرم و از چشمانم اشک ببارم،
هوش مصنوعی: باز هم مرا بر آتش مینشانی و آبرویم را میبری.
هوش مصنوعی: تا کی مرا از راه کعبه به بتخانه فرا میخوانی؟ مرا مانند شمع میسوزانی و پروانه مینامی.
هوش مصنوعی: گاهی مرا به گنج و گاهی به ویرانه میخوانی. رخسار پریوارت را نشان میدهی و آنگاه مرا دیوانه مینامی.
هوش مصنوعی: دیوانهٔ واقعی کسی است که روی پری را نبیند، نه کسی که با دیدن آن شیفته شود؛ اشاره به این باور که دیدن پری آدم را دیوانه میکند.
هوش مصنوعی: شراب بده که خورشید از مشرق پرچم برافراشت. شراب سرخ را که مانند خون سیاوش است، در جام جم به گردش درآور.
هوش مصنوعی: آواز پرندگان را با نغمههای زیر و بم بشنو. برای آنکه نفس باد صبحگاهی بوی مشک بگیرد،
هوش مصنوعی: پیچ و تاب گیسوی مشکین و عنبربوی خود را بیفشان.
هوش مصنوعی: ای خواجو، افسون و افسانه را رها کن. اکنون که صبح دمیده، شراب شبانه را بنوش.
هوش مصنوعی: سرو چمن به رقص درآمده است، تو هم جام شراب را بگیر. مانند خضر از تاریکی این جهان کناره بگیر،
هوش مصنوعی: و آب حیات را از جام اسکندری بجوی؛ یعنی زندگی جاودان را در شراب و عشق جستوجو کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.