ای از لب لعلت می نوشین عرقی
بر خوان جمالت مه تابان طبقی
چون دفتر حسن تو ز هم بگشودند
افتاد به دست گل سوری ورقی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای از لب لعلت می نوشین عرقی
بر خوان جمالت مه تابان طبقی
چون دفتر حسن تو ز هم بگشودند
افتاد به دست گل سوری ورقی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی در ستایش زیبایی معشوق است. شاعر میگوید شراب، ماه و گل سرخ هر کدام فقط بهرهای اندک از حسن او دارند: شراب قطرهای از لب او، ماه طبقی بر سفرهٔ جمال او و گل سرخ برگی از دفتر زیبایی او. اوج رباعی در بیت دوم و بازی با دو معنای «ورق» (برگ کتاب و گلبرگ) است.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که شراب گوارا تنها قطرهای از عرق لب سرخ توست و ماه درخشان فقط طبقی بر سفرهٔ زیبایی توست. یعنی شراب و ماه در برابر لب و جمال تو ناچیزند و از آن بهره گرفتهاند.
هوش مصنوعی: وقتی کتاب زیبایی تو را گشودند، تنها یک برگ از آن به دست گل سرخ افتاد. با بازی با معنای «ورق» که هم برگ کتاب است و هم گلبرگ، میگوید همهٔ زیبایی گل سرخ فقط یک برگ از دفتر حسن توست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.