|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره غاری به نام سپید است که به عنوان پناهگاهی امن و آرامشبخش معرفی شده. شاعر از بالشی نقرهای صحبت میکند که میتواند راحتی و آسایش را فراهم کند. همچنین به تصویر کشیدن ماه به شکل چهارده ماه، نشاندهنده زیبایی و سرزندگی است که در این مکان وجود دارد. در کل، شعر فضایی آرام و دلپذیر را توصیف میکند.
هوش مصنوعی: غار سفید به تو پناه میدهد و از بالهای نقرهایاش برایت تکیهگاهی فراهم میکند.
هوش مصنوعی: اگر ده قطره از میتوانی بهدقت بریزی، بعد از نه ماه، نتیجهٔ آن بهصورت یک موجود زیبا و کامل به تو خواهد داد که گویا به چهارده ماه رسیده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
. . . چاه عقیقیست پناهی دهدت
رز بالش نقره تکیه گاهی دهدت
نه نقطه سیماب چو ریزی در وی
نه ماه شود چهارده ماهی دهدت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.