|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به سنگ دلی و بیرحمی معشوق اشاره میکند و از او میخواهد که به زیباییها و خصوصیات خوب خودش توجه کند. او همچنین بیان میکند که درد و رنجی که از عشق میکشد، به اندازه بدی معشوق زیاد است و این عشق برای او عمیق و پرشور است.
هوش مصنوعی: در این بیان، صحبت از فردی میشود که ظاهراً سرد و بیتفاوت است و دندانهای سیمینش نمادی از زیبایی و زرق و برق دارد. این شخص با ویژگیهای خاصش، به نوعی به یادآوری این نکته میپردازد که بدی و زشتی در وجودش نهفته است، حتی اگر زبانش شیرین و شیرین گفتار باشد. یعنی گاهی اوقات زیبایی ظاهری نمیتواند در مقابل خصلتهای ناپسند درون فرد قرار گیرد.
هوش مصنوعی: من به خاطر بدیهایت هزار بار بیشتر از آنچه که تو به من آسیب رساندهای، در عذاب و رنج هستم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.