|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به نوعی احساس ناامیدی و غم و اندوه اشاره دارد. او از طرف مقابل خود میگوید که هرچه آزار ببیند یا از او محبت نبیند، باز هم بوسهای از او طلب نخواهد کرد، چون میداند که هیچ عذری برای این موضوع ندارد و در واقع تنها از طرف مقابل انتظار رحمت و بخشش ندارد. شعر بیانگر حسرت و عدم reciprocation در عشق است.
هوش مصنوعی: اگر به کسی آزار برسانی و به او ظلم کنی، حتی اگر بدی کنی و محبتی نداشته باشی، باز هم نمیتوانی از او روی برگردانی.
هوش مصنوعی: من نه از تو بوسهای میخواهم و نه در پی تأملات هستم؛ میدانم که عذرت را میپذیری و همیشگی، در نهایت نه راضی میشوی و نه من میتوانم تو را ببخشم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.