غم کرد ریاضِ جان، مه و سال مرا
آئینه ندارد دلِ خوشحال مرا
صیاد ز بس که دوستم می‌دارد
بسته است در آغوشِ قفس بال مرا
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
غم کرد ریاضِ جان، مه و سال مرا
آئینه ندارد دلِ خوشحال مرا
صیاد ز بس که دوستم می‌دارد
بسته است در آغوشِ قفس بال مرا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از غم و اندوهی که بر دلش نشسته، سخن می‌گوید و احساس می‌کند که شادی و خوشحالی از او دور شده است. او به مفهوم آزادی و محبت نیز اشاره کرده و بیان می‌کند که دوستش او را در قفس نگه‌داشته و به رغم دوستی، احساس اسیری می‌کند. این تضاد میان عشق و غم، وضعیت روحی او را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: غم ریاضت (باغ شادی) جانم باعث شده است که تو (ماه یا سال) عکسی از دل شاد و خوشحال مرا نداشته باشی.
هوش مصنوعی: صیاد (شکارچی) به خاطر دوستی زیادی که با من دارد، بال‌های مرا در قفس بسته است و نمی‌گذارد آزاد باشم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.