صاحبا نو به نو تحیت من
پیش قابوس سرفراز فرست
قطعه‌ای کز ثنا طرازیدم
به جهان جوی دین طراز فرست
پیش خوان پایهٔ سلیمانی
سخن مور گرم تاز فرست
نزد محمود شاه هند گشای
قصهٔ هندوی ایاز فرست
حال ذره به افتاب رسان
راز صعوه به شاه‌باز فرست
منعما پیش کیقباد دوم
از من این یک سخن به راز فرست
گر مرا ز انتظار پشت شکست
مومیائی چاره ساز فرست
جگر از بس جگر که خورد بسوخت
شربت نو جگر نواز فرست
آز من تشنهٔ سخای تو شد
جرعه ریز سخا به آز فرست
کشت صبر مرا نیاز عطات
دیت کشتهٔ نیاز فرست
سحر بین شعر و شعرها بشکن
کان طلب اقچه سوی گاز فرست
بلبل اینک صفیر مدح شنو
گندنا سوی حقه‌باز فرست
بس دراز است قد امیدم
درع انعام هم دراز فرست
آن عطا کز ملوک یافته‌ام
عشر آن وقت اهتزاز فرست
آفتابی و من تو را خاکم
خاک را آتشین طراز فرست
به سزا مدحتی فرستادم
سوی من خلعتی به ساز فرست
یا صلت ده به آشکار مرا
یا به پنهان قصیده باز فرست
عقد در، طالبان بسی دارد
گر فرستی به احتراز فرست
عنبر و مشک اگر به کارت نیست
هر دو با قلزم و طراز فرست
سحر بابل گرت پسند نشد
سوی جادوی بی‌نماز فرست
زر اگر خاتم تو را نسزید
باز با کورهٔ گداز فرست
یوسفی کو به هفده قلب ارزید
باز با چاه هفده باز فرست
ناز پرورد بکر طبع مرا
گم مکن با حجاب ناز فرست
چون کبوتر به مکه یابد امن
از عراقش سوی حجاز فرست
خضر عمری حیات عالم را
مدد عمر دیر یاز فرست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه، با سبک و سیاقی ستایش‌گرانه، از مقام و ارزش‌های مختلفی می‌گوید و خواستار جوایزی از سلاطین و بزرگان زمانه‌اش است. او درخواست می‌کند که مدح‌هایش به مقامات مختلفی از جمله قابوس و محمود شاه هند فرستاده شود و از حقیقت خود به رخ بکشاند. همچنین اشاره می‌کند که انتظار و نیازهایش او را در نهایت به درخواست نعمت و عطا می‌کشاند و به نقش شگفت‌انگیز شعر در ارتباطش با این بزرگان می‌پردازد. در عین حال، به سادگی و خاکساری خود در برابر آفتاب و بزرگی دیگران تأکید دارد و خواستار فرستادن هدایای متناسب با مدح خود است. در پایان، از خواسته‌ها و آرزوهای بزرگش می‌گوید و خود را در جست‌وجوی حیات و طول عمر قرار می‌دهد.
هوش مصنوعی: ای دوستان، هر از گاهی سلام و درود من را به قابوس سرفراز (که ظاهراً یک شخصیت مهم است) بفرستید.
هوش مصنوعی: من یک قطعه‌ای از مدح و ستایش سروده‌ام که همچنان در دنیا مثل جوی آب جاری است.
هوش مصنوعی: در برابر درگاه سلیمان، یعنی در جمع بزرگ‌ترین مقامات و در اوج قدرت، داستانی که از فردی باهوش و پرجنب‌وجوش روایت شده را بفرست.
هوش مصنوعی: به نزد محمود، شاه هند، داستان ایاز، غلام هندی، را بگو و به او منتقل کن.
هوش مصنوعی: حال ذره را به آفتاب برسان و راز پرواز را به شاهین بفرست.
هوش مصنوعی: این سوال به کیقباد دوم، یعنی پادشاهی در تاریخ ایران، اشاره دارد و شاعر از او خواسته است که یک سخن پنهانی یا راز را به او منتقل کند. شاعر می‌خواهد این سخن با ذوق و به‌صورت خاص و محرمانه به کیقباد برسد.
هوش مصنوعی: اگر انتظار من به پایان برسد و غم‌هایم درمان شود، ای مومیائی، برای من چاره‌ای بفرست. مومیائی در اینجا نمادی از شفا یا درمان است.
هوش مصنوعی: از بس که غم و درد را تحمل کردم، جانم به شدت به تنگ آمده است، پس لطفاً نوشیدنی تازه‌ای که مایه تسکین دل باشد برایم بفرست.
هوش مصنوعی: من از فراوانی generosity تو تشنه هستم، پس لطفاً مقدار کمی از بخشش خود را به من بده.
هوش مصنوعی: خواسته و نیاز من باعث شده که صبرم نابود شود، پس تو نیز خواسته‌ام را به من برسان و این نیاز را برطرف کن.
هوش مصنوعی: سحر، بین شعرها وقفه‌ای بینداز تا بتوانی هدیه‌ای از طرف من به کسانی که مورد نظرند، بفرستی.
هوش مصنوعی: بلبل (که در اینجا به شاعر اشاره دارد) هم‌اکنون آواز مدح را بشنو و گندم را به سوی حقه‌باز (دروغ‌گو یا فریب‌کار) بفرست.
هوش مصنوعی: امید من برای دریافت انعام بسیار بلند است، پس لطفاً انعام را نیز به اندازه‌ای زیاد و دراز بفرست.
هوش مصنوعی: من از آن بخشش‌هایی که از پادشاهان به دست آورده‌ام، تنها یک دهم آن را می‌فرستم تا عظمت و شکوهم را نشان دهد.
هوش مصنوعی: من تو را به اندازه‌ای عاشق و خاضع می‌دانم که حتی خاک تو را نیز به شکل آتشین که نشانگر ارزش و احترام است، تقدیم کنم.
هوش مصنوعی: من به اندازه‌ای که به ستایش تو پرداختم، هدیه‌ای شایسته برایم فرستاده‌اند، پس لطفاً یک لباس زیبا و مناسب برای من بفرست.
هوش مصنوعی: یا با صراحت و روشنی به من پاداش بده، یا اگر نمی‌توانی، به طور پنهانی شعر خود را برای من بفرست.
هوش مصنوعی: درِ این مقصود، افراد زیادی هستند که از تو می‌خواهند، اگر بخواهی دور از چشم دیگران، آن را بفرستی.
هوش مصنوعی: اگر عنبر و مشک (دو رایحه‌ی خوش) به کارت نمی‌آید، هر دو را با دریا (قلزم) و پرچم (طراز) بفرست.
هوش مصنوعی: اگر سحر و زیبایی کوچه‌های بابل برای تو خوشایند نیست، به سوی جادویی برو که بی‌نماز و بی‌احترامی است.
هوش مصنوعی: اگر زر (طلا) به خاطر نداشتن خاتم (انگشتر یا نشانه) ارزش نداشته باشد، با کوره‌ای که طلا را ذوب می‌کند، آن را به جایی بفرست که ارزشش را بازیابد.
هوش مصنوعی: یوسف، که او به ارزش هفده قلب (و جان) می‌ارزد، دوباره به چاه هفده (که اشاره به چاهی دارد که یوسف در آن افتاد) فرستاده می‌شود.
هوش مصنوعی: به خاطر ناز و لطافت طبیعی من، مرا گم نکن و با حجاب و زیبایی‌ات مرا پنهان نکن.
هوش مصنوعی: چون کبوتر به مکه پناه می‌برد، او را از دیاری که در آن است (عراق) به سوی حجاز (مکه) بفرست.
هوش مصنوعی: خضر، که در افسانه‌ها مظهر جاودانگی و زندگی است، برای کمک به عمر جهان و دادن عمر طولانی‌تر به آن، به سمت دیر یاز (محلی در ایران) حرکت کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.