|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف استعداد و هنر شاعر در بیان و ادبیات میپردازد. شاعر میگوید که هیچکس مانند او نمیتواند نظم و نثر را به خوبی ارائه کند. او در بیانش آب و در فکرش آتش دارد و میگوید که از آتش میتواند آب خضر را بیافریند و این نوع سحر و معجزه از آدمی دیگر دیده نمیشود. در پایان نیز به دو زبان (تازی و دری) اشاره کرده و بیان میکند که هیچکس نتوانسته است مانند او به زیبایی و فصاحت سخن بگوید.
هوش مصنوعی: آسمان میداند که هیچکس بر روی زمین مانند من به زیبایی نظم و نثر را نمیسازد.
هوش مصنوعی: در کلام من آرامش و سکون وجود دارد، اما در درونم شعلههای هیجان و احساسات میسوزد. هیچکس ندیده است که چگونه میتوان از این دو عنصر متفاوت، در کنار هم، نشأت گرفت.
هوش مصنوعی: من از آتش موسی میتوانم آب خضر را بیرون آورم، اما هیچکس مانند آدمی نمیتواند این جادو و معجزه را ببیند.
هوش مصنوعی: هر کس که به شعر من دقت کرده باشد، بلافاصله متوجه میشود که نه تنها در اشعارم چیزی جز مفهوم عمیق یافت نمیشود، بلکه هرگز در آنها به الفاظ زشت یا توهینآمیز برنمیخورید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.