چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیه
خلق یک فرسنگ استقبال خویشان میکنند
خویش جانم بوی بغداد و دم دجله است و بس
کز همه آفاقم استقبال ایشان میکنند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیه
خلق یک فرسنگ استقبال خویشان میکنند
خویش جانم بوی بغداد و دم دجله است و بس
کز همه آفاقم استقبال ایشان میکنند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: خاقانی در این قطعهٔ دوبیتی رسم پیشواز مردم کوفه از حاجیانِ بازگشته را با حال خود مقایسه میکند. میگوید همانگونه که مردم به استقبال خویشان خود میروند، خویشاوند جان او بوی بغداد و نسیم دجله است و او با همهٔ وجود به پیشواز آنها میرود. این قطعه دلبستگی و اشتیاق شاعر را به بغداد و دجله نشان میدهد.
هوش مصنوعی: وقتی حاجیان از بیابان حجاز به حدود کوفه بازمیگردند، مردم یک فرسنگ به پیشواز خویشان خود میروند.
هوش مصنوعی: خویشاوند جان من تنها بوی بغداد و نسیم دجله است. از همهٔ اطراف و وجود من به پیشواز آنها میروند و آنها را مانند خویشان گرامی میدارند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.