گر به شروانم اهل دل میماند
در ضمیرم سفر نمیآمد
ور به تبریزم آب رخ میبود
ارمنم آبخور نمیآمد
ور به ارمن دو جنس میدیدم
دل به جای دگر نمیآمد
هرچه میکردم آسمان با من
از در مهر در نمیآمد
هرچه میتاختم به راه امید
طالعم راهبر نمیآمد
خون همی شد ز آرزو جگرم
و آرزوی جگر نمیآمد
آرزو بود در حجاب عدم
به تمنا به در نمیآمد
همتی نیز داشتم که مرا
دو جهان در نظر نمیآمد
بیش بیش آرزو که بود مرا
با کم کم به سر نمیآمد
آب روزی ز چشمهٔ هر روز
یک دو دم بیشتر نمیآمد
دل نمیداشت برگ خشک آخر
وز جهان بوی تر نمیآمد
ترک بیشی بگفتم از پی آنک
کشت دولت به بر نمیآمد
آنچه آمد مرا نمیبایست
و آنچه بایست بر نمیآمد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: خاقانی در این قطعه از آوارگی خود گله میکند. او میگوید اگر در شروان اهل دل، در تبریز آبرو و در ارمن همدلی مییافت، از جایی به جای دیگر نمیرفت. سپس از ناسازگاری آسمان، یاری نکردن بخت، روزی اندک و فاصلهٔ همت بلندش با امکانات ناچیزش شکایت میکند. در پایان میگوید که افزونخواهی را رها کرده است، زیرا آنچه به او رسید ناخواسته بود و آنچه میخواست هرگز به دست نیامد.
هوش مصنوعی: اگر در شروان مردمان صاحبدل و اهل معنا باقی مانده بودند، هرگز اندیشهٔ سفر به ذهنم نمیرسید.
هوش مصنوعی: و اگر در تبریز آبرو و ارجی داشتم، سرزمین ارمن جای ماندن و آبشخور من نمیشد.
هوش مصنوعی: و اگر در ارمن دستکم دو تن همجنس و همدل مییافتم، دلم هوای جای دیگری نمیکرد.
هوش مصنوعی: هر کاری کردم، روزگار و آسمان از سر مهربانی با من رفتار نکرد.
هوش مصنوعی: هرچه در راه امید شتافتم، بخت و طالعم مرا راهنمایی نکرد و یاریام نداد.
هوش مصنوعی: از شدت آرزو جگرم خون میشد، ولی آنچه دلم آرزو داشت به دست نمیآمد.
هوش مصنوعی: آرزوی من در پردهٔ نیستی پنهان بود و با هیچ خواهش و تمنایی از آن پرده بیرون نمیآمد و تحقق نمییافت.
هوش مصنوعی: همتی هم چنان بلند داشتم که هر دو جهان در چشمم ناچیز مینمود.
هوش مصنوعی: آرزوهای بسیار بزرگی که داشتم، با امکانات اندک و ناچیزم برآورده نمیشد.
هوش مصنوعی: روزیِ هر روز من چون آبی از چشمه بود که جز یکی دو جرعه بیشتر نمیرسید؛ یعنی روزیام بسیار اندک بود.
هوش مصنوعی: سرانجام دلم حتی توشهای خشک و ناچیز هم نداشت و از جهان هیچ بوی تازگی و خرمی به مشامم نمیرسید.
هوش مصنوعی: افزونخواهی را رها کردم، چون کِشتِ بخت و اقبالم بار و ثمری نمیداد.
هوش مصنوعی: آنچه به من رسید چیزی نبود که میخواستم، و آنچه لازم داشتم هرگز فراهم نشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از لطافت به بر نمیآمد
وز صفا در نظر نمیآمد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.