|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
غم بنیاد آب و گل چه خوری
دم گردون مستحِل چه خوری
افسر عقل بایدت بر سر
از سر آز خون دل چه خوری
روی صافیت باید آینه‌وار
همچون دندان شانه گل چه خوری
سایه پرورد شد دل تو چو گل
غم پروردهٔ چِگِل چه خوری
قطره‌ای خون نماند در رگ عمر
نشتر غمزهٔ قزل چه خوری
معتدل نیست آب و خاک تنت
انده قد معتدل چه خوری
جام جم خاص توست خاقانی
دُردی دهر دل گسِل چه خوری
دم نوشین عیسوی داری
زهر زراق مفتعِل چه خوری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ابراز احساسات و تأملات عمیق خود دربارهٔ غم و دردهای زندگی می‌پردازد. او به مخاطب یادآوری می‌کند که با توجه به زشتی‌ها و غم‌ها، نباید به دنیا و آنچه در آن است وابسته باشد. جمال و زیبایی حقیقی در عقل و دل مستتر است و نباید به ظواهر فریبنده توجه کرد. همچنین شاعر از عوارض غم و رنج‌هایی که در زندگی گرفتار آمده سخن می‌گوید و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که به جای نوشیدن زهر زندگی، باید حقیقت را بشناسیم و سرمست از شیرینی‌های واقعی زندگی شویم.
هوش مصنوعی: عزت و شرافت انسانی، ریشه در وجود او دارد و غم و اندوهی که از طبیعت مادی سرچشمه می‌گیرد، چه فایده‌ای دارد؟ به جای غم خوردن بر سر مشکلات و ناملایمات زندگی، بهمنی از لذت و خوشی را در آغوش بگیر.
هوش مصنوعی: برای اینکه عقل و درک تو کامل شود، لازم است که تاج فکر و اندیشه را بر سر خود بگذاری، پس به جای غم و آزردگی که ناشی از دل‌شکستگی است، به این مقام برسی.
هوش مصنوعی: صورت صاف و زیبای تو باید مانند آینه باشد و درخشان، مانند دندانه‌های شانه که براق و زیباست.
هوش مصنوعی: دل تو به گونه‌ای پرورش یافته است که مانند گل، غم را در خود جای داده و می‌پروراند، پس از این غم چه بهره‌ای می‌بری؟
هوش مصنوعی: دیگر هیچ خونی در رگ عمر باقی نمانده است، پس چطور می‌توانی از زهر چشم زیبا و فریبندهٔ قزل (که می‌تواند به کسی اشاره داشته باشد) تغذیه کنی؟
هوش مصنوعی: آب و خاک بدنت در شرایط متعادل نیست، پس از چه چیزی لذت می‌بری در حالی که حالت این‌گونه است؟
هوش مصنوعی: جام جم، که نماد دانش و بینش کامل است، خاص توست و خاقانی به تو اشاره می‌کند. او می‌گوید: با این حال، چرا باید از دُرد (مست‌کننده) دنیا و دل‌خوش‌کننده‌ای مانند «دل گسل» (بعضی از مایه‌های استراحت و خوشی) استفاده کنی؟
هوش مصنوعی: عیسوی به معنی مسیحی است و زهر زراق به معنای زهر زرد و مفتعِل به معنای بهانه‌ای برای عیش و خوش‌گذرانی. در این بیت شاعر به می و باده‌ای اشاره دارد که خاص عیسی مسیح است، و به تلخی و زهر آن کنایه می‌زند که نشان‌دهندهٔ مشکلات و دردهاست. بنابراین، شاعر می‌پرسد که از این زهر (مشکلات و سختی‌ها) چه استفاده‌ای می‌توان کرد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.