تا چند ستم رسیده باشم
چون سایه ز خود رمیده باشم
لب بسته گلو گرفته چون نای
نالان و ستم رسیده باشم
انصاف بده چرا ننالم
کهانصاف ز کس ندیده باشم
چند از سگ ابلق شب و روز
افتادهٔ سگ گزیده باشم
چند از پی آبدست هر خس
چون بلبله قد خمیده باشم
تا کی چو ترازو از زبانی
در گردن زه کشیده باشم
طیار شوم زبان ببرم
تا راست رَوی گزیده باشم
چون صبح و محک به راست گویی
گویای زبان بریده باشم
گوئی که ز غم مجوش و مخروش
این پند بسی شنیده باشم
در جوش و خروش ابر و بحرم
نتوانم کهآرمیده باشم
خاقانی دلفکارم آری
اندیک نه شوخدیده باشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنجهای عاطفی و اجتماعی خود سخن میگوید و به ستمهایی که بر او رفته، اشاره میکند. او حس میکند که تحت فشار زندگی و ناانصافیها قرار دارد و این وضعیت باعث ناتوانی او در بیان احساساتش شده است. تصویرهایی از غم و ناامیدی در اشعار او وجود دارد و او خود را در مسیری سخت و دشوار میبیند که نمیتواند از آن فرار کند. شاعر در نهایت به هویت خود به عنوان یک هنرمند اشاره میکند و خود را دلفکارهای میداند که در چنگال این مصائب گرفتار شده است.
هوش مصنوعی: چندین بار باید مورد ظلم و ستم قرار بگیرم و مانند سایهای که از خود دور میشود، از وجود خود فاصله داشته باشم.
هوش مصنوعی: زندگیام را در سکوت و بیحالی سپری کردهام، مثل ساز نای که صدا ندارد و گلویم هم گرفته است، بهگونهای که نتوانم شکایت کنم از ظلمی که به من رسیده است.
هوش مصنوعی: چرا نباید نالیده و شکایت کرده باشم در حالی که از هیچکس انصاف و عدلی ندیدهام؟
هوش مصنوعی: مدتهاست که چون سگی دچار درد و رنج، شب و روز در عذاب به سر میبرم.
تا کی در پی آبدست گرفتن برای هر فرو مایهای باید مانند ابریق قدم خمیده باشد؟ (در گذشته–که روشویی و آب لوله کشی نبود–پیش و پس از خوردن غذا یکی خم میشد و برای دیگران با آفتابه و لگن آبدست میگرفت تا دستشان را بشویند.)
هوش مصنوعی: تا کی باید مانند ترازویی که از زبانی (طناب) آویزان شده، افسرده و خوشهچین به سر برم؟
هوش مصنوعی: نمیخواهم دروغ بگویم و برای اینکه بتوانم به راستی سخن بگویم، آمادهام تا زبانم را به طور کامل برانم.
هوش مصنوعی: اگر صبح آمد و معیار درستی سخن را محک زدم، باید در این حال، سخنگویم گویی زبانم بریده شده است و نمیتوانم درست حرف بزنم.
هوش مصنوعی: انگار که به خاطر غم و اندوهی که دارم، از این موعظهها و نصیحتها در مورد بیحوصلگی و بیتحرکی بارها شنیدهام.
هوش مصنوعی: در حالتی که ابرها به شدت در حال جنب و جوش هستند و دریا نیز متلاطم و ناآرام است، نمیتوانم بیحرکت و آرام بمانم.
هوش مصنوعی: خاقانی میگوید من انسانی دلسوز و حساس هستم و نمیتوانم در برابر مسائل و وقایع دنیا بیتفاوت و بیاحساس باشم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.