عارضهٔ تازه بین که رخ به من آورد
درد کهن بارگیر خویشتن آورد
تب زده لرزم چو آفتاب همه شب
دور فلک بین که بر سرم چه فن آورد
تفته چو شمعم زبان سیاه چو شمعی
کز تف گریه گذار در لگن آورد
شمع نه دندانه گردد از شکن آخر
در تنم آسیب تب همان شکن آورد
برحذرم ز آتش اجل که بسوزد
کشت حیاتی که خوشه در دهن آورد
طعنهٔ بیمار پرس صعب‌تر از تب
کاین عرض از گنجه نیست از وطن آورد
آتش تب در زمین گنجه همه شب
در دم من آه آسمان شکن آورد
صدمهٔ آهم شنید مؤذن شب گفت
زلزلهٔ گنجه باز تاختن آورد
چرخ بدی می‌کند سزای حزن اوست
بخت چرا بر من این همه حزن آورد
ظلم نگر، تیغ راست عادت خون ریز
آبله بین کان نکال بر سفن آورد
در دل خاقانی ارچه آتش تب خاست
آب حیاتش نگر که در سخن آورد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از بیماری خود و رنج‌هایی که به همراه دارد می‌گوید. او به توصیف حالت دردناک و تب‌دار خود می‌پردازد و از لرز و عذاب‌های شبانه‌اش حرف می‌زند. در این حال، او به آتش اجل و خطر مرگ اشاره می‌کند و حس گم‌شدگی و ناامیدی خود را از زندگی بیان می‌کند. در عین حال، او بیان می‌کند که هرچند تب بر جانش حاکم شده، اما روح و خلاقیتش همچنان زنده و پویاست و در شعرهایش زندگی می‌کند.
هوش مصنوعی: بیماری جدیدی که به سراغم آمده، باعث شده که درد قدیمی و مزمن خود را نیز احساس کنم.
هوش مصنوعی: به شدت تب دارم و می‌لرزم مانند آفتاب که در آسمان می‌تابد، و ای کاش می‌توانستم دور فلک را ببینم تا بفهمم که چه مصیبت و بلایی بر سرم آمده است.
هوش مصنوعی: به شدت بیمار و نحیف شده‌ام، مانند شمعی که آب می‌شود. زبانم هم به رنگ سیاه درآمده، مانند شمعی که از گرما آب شده و اشک‌هایم را در ظرفی می‌ریزد.
هوش مصنوعی: تن من در اثر تب و بیماری ضعیف و زخمی شده است، مانند شمعی که در اثر شکنندگی و گرما، دندان‌هایش نمی‌رسد و آسیب می‌بیند.
هوش مصنوعی: باید مراقب مرگ و زمان پایان زندگی‌ام باشم، زیرا آتش اجل (مرگ) می‌تواند کشت و زراعت زندگی‌ام را که شیرینی و خوشی را به همراه دارد، بسوزاند.
هوش مصنوعی: سوال در مورد حال بیمار یا افرادی است که به عیادت او می‌آیند، که سخت‌تر از تب اوست. در اینجا بیم مورد نظر این است که درد و رنج او با هیچ چیز دیگری قابل مقایسه نیست، چرا که این بیماری او را از وطن و جایگاه خود دور کرده است.
هوش مصنوعی: تب من به قدری سوزان و طاقت‌فرسا است که مثل آتشی در زمین گنجه، تمام شب مرا در آغوش خود گرفته و صدای آهم به آسمان رسیده است.
هوش مصنوعی: مؤذن شب که ندا می‌دهد، صدای آه من را شنیده و اعلام کرده است که زلزله‌ای در گنجه رخ داده و دوباره به شدت زمین را لرزانده است.
هوش مصنوعی: زندان زمان و تقدیر بد، نتیجهٔ اندوه او است. چرا بخت من اینقدر غم و اندوه برایم به ارمغان آورده است؟
هوش مصنوعی: به ظلم نگاه کن، شمشیر افراشته‌ای که همیشه خون می‌ریزد. آبله را ببین که چگونه همواره بر سرت می‌بارد.
هوش مصنوعی: اگرچه در دل خاقانی بیماری تب مانند آتش شعله‌ور شده، اما زندگی‌اش را باید در سخنانش جست‌وجو کرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.