عهد عشق نیکوان بدرود باد
وصل و هجران هر دوان بدرود باد
بر بساط ناز و در میدان کام
صلح و جنگ نیکوان بدرود باد
سبزه‌ای کان بود دام آهوان
بر سر سرو جوان بدرود باد
چون گوزنان هوی از جان برکشم
کان شکار آهوان بدرود باد
نعل در آتش نهادندی مرا
آن نهاد جاودان بدرود باد
صف صف از مرغان نشاندن جفت جفت
همبر طاق ابروان بدرود باد
شاهدان بزم را گیسوی چنگ
بستن اندر گیسوان بدرود باد
گرد ترکستان عارض صف زده
آن سپاه هندوان بدرود باد
پادشاه تازه و تر و جوان
همچو شاخ ارغوان بدرود باد
تا توانی خون گری خاقانیا
کان جوانی و آن توان بدرود باد
ای جمال الدین چو اسپهبد نماند
حصن شنذان‌وار جوان بدرود باد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در مرثیه سپهبد کیالواشیر نوشته شده و فضایی از وداع و تلخی را به تصویر می‌کشد. شاعر به جمع‌آوری خاطرات و زیبایی‌های عشق و جوانی می‌پردازد و هر چیز خوشایند و زیبا را با عبارات دردآوری به وداع می‌خواند. او از صلح، عشق، و زیبایی‌ها می‌گوید و حسی از فقدان را در بین این وداع‌ها و یادآوری‌ها احساس می‌کند. در نهایت، با یادآوری جمال‌الدین که دیگر در میان نیست، غم و اندوهی عمیق بر دل شاعر حاکم می‌شود.
هوش مصنوعی: عهد و پیمان عشق نیکو، به پایان رسیده است. هم پیوستگی و هم جدایی که در این رابطه وجود دارد، به خداحافظی می‌رسد.
هوش مصنوعی: بر روی سفرهٔ نعمت و در میدان‌های عشق و جدال، افرادی نیکو و شایسته بدرود باد.
هوش مصنوعی: سبزه‌ای که در دل جنگل بر روی درختان جوان سرو به عنوان تله‌ای برای شکار آهوها قرار داشت، خداحافظی‌اش را می‌گویم.
هوش مصنوعی: من وقتی که بروم و جانم از بدن جدا شود، مانند گوزن‌ها که با شتاب از جنگ فرار می‌کنند، باید با خود بگویم که آن شکارهای زیبای آهو را وداع می‌گویم.
هوش مصنوعی: مرا به خاطر نهاد و سرنوشت پایدار و ابدی‌ام در آن روزها نعل در آتش کردند، به این معنا که دچار آزمایش‌ها و سختی‌ها شدم.
هوش مصنوعی: منظور شاعر این است که مرغان زیبا را به صف و جفت بر روی طاق ابروان قرار می‌دهند. این تصویر به معنای زیبایی و زینت است و شاعر با این تمثیل به آنچه که در گذشته یا حال داشته و اکنون آن را وداع می‌گوید، اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: خداحافظی می‌کنم با شاهدان جشن که در میانهٔ جشن، گیسوهایشان را به چنگ می‌کشند و با این کار بر زیبایی خود می‌افزایند.
هوش مصنوعی: این بیت اشاره دارد به اینکه دور تا دور ناحیه ترکستان، لشکری از هندوان در صف ایستاده‌اند و شاعر به آنها درود می‌فرستد.
هوش مصنوعی: پادشاهی که جوان و سر زنده و شاداب است، مانند شاخ ارغوان که نشانهٔ تازگی و زیبایی است، خداحافظی می‌شود.
هوش مصنوعی: تا آنجا که می‌توانی بر خاقانی گریه و زاری کن، زیرا که جوانی و توانایی او (سپهبد کیالواشیر) از دست رفته است.
هوش مصنوعی: ای جمال‌الدین، چون سپهبد (کیالواشیر) دیگر در میان ما نیست، مانند دژی که در برابر دشمنان مقاوم است، جوانی‌ات را به یادش گرامی می‌داریم و با او وداع می‌کنیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.