بکت الرباب فقلت ای بکاء
ابکاء عهد ام بکاء اخاء
فالعهد للربع المحور بد معنا
ثم الخاء لزمرة الخلطاء
عین المهاة بکت و لیس من الهوی
دمع المهاة یفیض کالا بداء
انهمت عذری الهوی و عفانی
یستوی تهامة بهمة السوداء
فرمت بثالثة الاثافی مهجتی
و سمت برابعه الخیام دمائی
سقیالحاء العقص و الداء التی
خصب کحرف العقص فی‌الاقواء
صحبی تعالوا نبک فی غصص الشجی
جیران انصاف و ربع وفاء
وطوال مکرمة و رسم فتوة
و خیام معرفة و ن صفاء
قد فوضت خیم المکارم بیننا
ملائت دموعی سوی کل حیاء
حالی کماکره الاحبة بعدهم
واحب اعدائی من العدواء
جمدت دموعی فاعتدت یاقوته
نیطت بعروة برفی عفراء
فهب اللالی من اجاج اصلها
هل اصل یاقوت اجاج الماء
نبحت طیور النفس لی من بعدما
و دعت طرا السعد من اسماء
ایام فی حذو ریاض سنابل
انس طبائها وای ظباء
کرت بنات العیس مبدء نکحها
طیف الخبیث و فیه عقد بقاء
والطیف کان مع القراء مدیدة
و ابوالبنات مدیدة السوداء
ما بال لون الجفن احمر ناصعا
ادم البکارة دم النفساء
فعجبت من هندیة حبلت و قد
رضعت بصقلابیة صفراء
کاللیل ام الیوم حبلی قدرمت
ارضا ابی الیقظان بابن ذکاء
مثل العنا قید التی الوانها
سود و فیها حمرة السوداء
من فرط ما ولدت باحشائی اللظی
نار الهوی نبکی علی الاعضاء
قالوا لهوی تبکی بلاعین بلی
تبکی و هاعیناه حرف الهاء
کالشمس تقشف من خبااللیل‌الذی
نشفت دماء کبدی علی الاحشاء
ضحکت عروسا مقلتی لدی البکاء
والضحک حلم الطفلة العذراء
ابکی و اضحک کالسحاب واقتنی
حالی و تبع الهند فی الانواء
قالوا اتبکی قلت ابکی ود کم
کنتم اوداء فصرتم دائی
قالوا تضحک قلت اضحک منکم
هذا جواب خائف الاعداء
غدر و ابنا و استغدر الدنیا بهم
دهری یجازی الشر شر جزاء
کانوا احبائی اذا کان الغنی
فاذا افتقرت یعمل و انقضاء
یا صاحبی اصدقنی بحق اخاء
اشممت عرف السحر من شجراء
این الجواب الغرقته مدامع
ام احرقته سمائم الصعداء
قل لا سریعا قبل یختنقی البکاء
لاباس من استدعیت بعد نداء
عجل اجابة ملحف داعی الهوی
و تدارک التحقیق بالارجاء
ان صار احمر وجهه من خنقه
فا حمر وجهی من خناق بکاء
نفس الهوی بمودة لم تعدها
احد وینشد بعد فی الاحیاء
هیهات ظل دم الوفاء وفارة
ممن یرام و من له بنواء
و به الوفاء وراء احیاء من
الثقلین لالا یقال و الاحیاء
دع ذاوقد سدته نفسی قبلکم
فخشیت عن وصلة العنقاء
سمیتنی این خلا و ان توطنی
فدعوتنی فی‌العروة ابن خلاء
قلبی کظیم بعد سؤل یعاتبنی
عن بلدتی و ذابح شاء
فصبی الدنیا نائبات الهوی
و تلففت بلهاء و کل بلاء
تصنع کصنع النمر لفظ کالعوی
هاتیک شیمة بلدة اسماء
غصن البلاد توفقنی فاسقها
هذا الشهاد بسرق البیداء
حتی بدا الصبح فی کم الدجی
کم من قضیب من ید شلاء
فالصبح املی الدیک سورة والضحی
بطلاب سوط صاغ فی الطلباء
حملت الی حمائمی کتب الحمی
و تبادرت کفی بفک سجاء
عنوانها نفی الکرام فویلتی
سمیت اللام لموتة الکرماء
خنقتنی العبرات حتی خلتنی
قد خیفتنی عربتی برداء
للفی حوامل مقلتی اخیته
اکفی بها و ملی لدی الالقاء
کم لی نوی‌النفس فی جوف‌الجوی
کم لی رکوب البحر فی النکباء
فارقت شروان اضطرارا فاشتهت
نفسی بتبریز اختیار سواء
عرفت موج الشعر ملک امارتی
خلقاء بی لابد من ارقاء
اختار صحراء الفراغ مخیمی
بل خیمتی حلت علی الصحراء
بتحول البحر المحیط بعمقه
لمخیمی نوی یا من من آلاناء
اطناب خیمة همتی ممدودة
حتی ظلال السدرة الزهراء
و وصلت حبل‌الله لکن سودت
فی غصن طوبی واسع الفیاء
اما منحی کالنوی لکن لم اقف
کالنوی حمل حیاء اهل حیاء
احدی سؤلا من مواطل بهجتی
فی نوی هذه الخیمة الزرقاء
اتاها ثم اوردت متنوع المنی
فحرمت ها ثم یمین اناء
فاذا انقلت فلیت قناعتی
عرفت سجالی ثم حدر شاء
محسود ابناء الرذیلة عائذ
من امهات الکون بالاباء
فالامهات اذا قصدت حیوتة
کیف انتظار اماتة الاحیاء
شربنی بماء العلم بل عرفی به
عرف المحیا بماء حناء
فضلت علما ان علم قائلی
والقیل احیی الذی من العلماء
کالشمع ینقص حین زاد لهیبه
ما قد نمی علی ذوی حوباء
قد هان لی مذجف روض مدامعی
غیث الکرام و ضنة البخلاء
من صار مکفوفا فسواء عنده
فی السهد لیل سدارة و سمراء
قد کنت اصلب شعره بید الفتی
انمی فبدل فی الذیول نماء
کلفت تودیع الثیاب و قیل لی
هذا النفاق نفاق الصعدة السمراء
لو کان للمنقوش حال تسقف
فالدهر قومنی و تقعدنی بفقداء
لاعیب فی عوج الفتی نفسی و انما
یغنی من التسقیف و العوجاء
لازمت حصنی قبل حصن بالفتی
و عضضت طرفی قبل ذوالحملاء
ما سمنی الجلساء لکن همتی
ذات الغناء و بفقری استغناء
طلعت دنیا کم بلبانه
من غیر رحبتها و لا استثناء
عمر قصیر لمواعید خدعته
و حدثتنی تفسیرها بالزباء
انی عیال‌الله فی فضل النهی
و عیال فضلی عصبة البلغاء
کالنبت یاتی السحب یستسقی الندی
و الحسب یاتی البحر باستسقاء
نسج العناکب فی الجدار مهلهلا
سیل الذباب و یصعد الافداء
ما ینسج النحل الضیاع معینا
الا علیه طراز کل شفاء
سیان لی مدح فی ریاض مطالع
عیب الکلام و خلب البخلاء
ریق بن آدم یقتل الافعی اذا
القاه فی فیها فم الحواء
فضل لذنبی و الجهل نقص کامل
کالشمس ظلمة مقلة الرمداء
ما ان اخوک مهلهلا بشواردی
شهد الشهداء و هلهل السفهاء
اسری وراء الکائنات بخاطری
ربی و همتی الغیور وراء
سبحان من اسری بخاطر عبده
لیلا الی الاقصی بذی الاسراء
ضؤ العیان کصاحب السرطان بل
غیل البیان کصاحب الجوزاء
اصبحت داود ذالفضل حنظلة
ام بل مزامیر النهی باداء
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر خاقانی حاکی از دلتنگی و اندوه شاعر به خاطر دوستان و یادگارهای از دست رفته‌اش است. او به توصیف حال و روز خود می‌پردازد و از گریه و اندوه ناشی از فراق دوستان و یادآوری روزهای خوش می‌گوید. شاعر به تأمل در دوگانگی شادی و غم، و همچنین در روابط انسانی می‌پردازد و نگاهی عمیق به وفاداری و دوستی دارد. او در نهایت از وضعیت خود و جو حاکم بر زندگی، و از جستجوی معنای واقعی دوستی و محبت صحبت می‌کند. این شعر ترکیبی از احساسات عمیق و تصورات گوناگون است که به تصویر کشیدن زندگی، دوستی و اندوه پرداخته است.
هوش مصنوعی: رباب، دختری که در عشقش دلتنگی و اندوه دارد، گریه می‌کند. من از او می‌پرسم آیا این گریه به خاطر یادآوری خاطرات عهدی است که با هم داشتیم یا به خاطر دوستی که میان ما بود؟
هوش مصنوعی: عهد و پیمان با دوستان هرگز بی‌معنا نیست، زیرا جدایی از جمع دوستان و رفیقان، همیشه سخت و دردناک خواهد بود.
هوش مصنوعی: چشمان آهو (عین المهاة) به خاطر عشق گریه می‌کند، ولی اشک آهوها (دمع المهاة) به اندازه‌ای ریخته نمی‌شود که به مانند بیماری (کالابداء) باشد.
هوش مصنوعی: عذرم در عشق از شدت احساس و عاطفه‌ای که دارم سرازیر شده و غم و اندوهی که در دل دارم، مانند رودی خروشان به شدت جاری است.
هوش مصنوعی: عشق من مانند دلیلی است که با سه چوب در کنار هم قرار گرفته و به من اشاره می‌کند، و به چهارمین خیمه، خون من راه پیدا کرده است.
هوش مصنوعی: سقیا یعنی باران و حاء العقص به معنای سرازیر شدن آب باران بر زمین‌های خشک و بی‌حاصل است. در این بیت، شاعر به بارانی اشاره می‌کند که به زمین‌های بدحال و خشک می‌رسد و این باران باعث رویش زراعت‌هایی می‌شود که همچون حرف «ح» در زبان عربی پرثمر و پربار می‌شوند.
هوش مصنوعی: بیایید در غم و اندوه با هم بگرییم، همسایگانی که انصاف دارند و دلی وفادار در کنار ما هستند.
هوش مصنوعی: این بیت به وصف فضایل و ویژگی‌های ارجمند اشاره دارد، مانند جوانمردی، علم و آگاهی در بافت زندگی اجتماعی، و صفا و صمیمیت در دوستی‌ها و ارتباطات. به طور کلی، به فضائل انسانی و صداقت در روابط اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: من کارهای نیک را به خدا واگذار کرده‌ام، و اشک‌هایم در برابر هر نوع شرم و عفت جاری شده است.
هوش مصنوعی: حال من مثل حال کسانی است که پس از دوری دوستانشان دچار غم و اندوه می‌شوند، و من حالا دشمنانم را بیشتر از بیماری‌هایم دوست دارم.
هوش مصنوعی: اشک‌هایم خشک شده و به حالت بی‌حرکتی درآمده است. یاقوتی که به دمی از برف سفید آویزان شده، همانند دلی است که در این حالت بی‌حرکت به حالتی سرد و یخ‌زده درآمده.
هوش مصنوعی: آیا اصل لاله‌ها (گل‌ها) از آب شور است؟ آیا اصل یاقوت هم از آب شور به وجود می‌آید؟ در اینجا شاعر به تفاوت بین زیبایی و دشواری در زندگی اشاره می‌کند و می‌پرسد که آیا زیور و زیبایی‌های طبیعی از رنج و تلخی (اجاج) به وجود آمده‌اند.
هوش مصنوعی: پرنده‌های دل من بی‌تاب و ندا می‌زنند برایم، پس از آنکه خوشبختی و خوشنامی از اسماء (که به احتمال زیاد اشاره به کسی با نام ایشان دارد) دور و جدا شده است.
هوش مصنوعی: ایام خوش و شاد در کنار باغ‌های پر از خوشه‌های گندم و لذت آنها گذشته است، مانند غزال‌ها که در این باغ‌ها در حال حرکت هستند.
هوش مصنوعی: دختران شترها بار دیگر برانگیخته شده‌اند و شروع به جفت‌گیری کرده‌اند، و آن روح پلید در این میان موجب ادامه‌دار شدن این وضع شده است.
هوش مصنوعی: طیف (شبح یا خیال) در کنار خوانندگان، به شکل دراز و بلندی ظاهر شد و ابوالبنات (پدر دختران) نیز به صورت قد بلند با موهای سیاه دیده می‌شود.
هوش مصنوعی: چرا رنگ پلک‌ها سرخ و درخشان است در حالی‌که رنگ خون زایمان، غلیظ و تیره است؟
هوش مصنوعی: از دیدن زنی هندی که باردار شده، شگفت‌زده شده‌ام؛ او در حال حاضر شیر داده و رنگ پوستش زرد و طلایی است.
هوش مصنوعی: مانند شب است یا روز، که سرزمین پدر یقظان (یعنی آگاه) به بچه زکی (فرزند با فضیلت) باردار شده است.
هوش مصنوعی: عشق مانند دانه‌ای است که رنگ‌های مختلفی دارد، اما در دل آن، رنگ سیاهی نهفته است.
هوش مصنوعی: از شدت عذابی که عشق در وجودم ایجاد کرده، به آتش عشق می‌سوزیم و بر اعضای بدن خود می‌گرییم.
هوش مصنوعی: می‌گویند عشق باعث می‌شود که کسی بی‌آنکه چشمی بگرید، بگرید. بله، عشق حقیقی اشک‌ها را در دل می‌ریزد و چشم‌ها نمی‌توانند اشک بریزند.
هوش مصنوعی: مثل خورشید که از تیرگی شب می‌تابد، حال من هم از این شب تار، که خون کبد (دل) مرا بر روی احشاء (اندام‌ها) خشک کرده، روشنی می‌گیرد.
هوش مصنوعی: چشمان عروس هنگام گریه و خنده درخشیده است، مانند رویای یک دختر باکره که هنوز در دوران کودکی است.
هوش مصنوعی: می‌گوید که من هم می‌گریم و هم می‌خندم، درست مانند ابر که باران می‌بارد. حالا به شیوه‌ای از زندگی متوجه می‌شوم که انگار بخشی از زندگی‌ام شبیه سرزمین هند است که تحت تأثیر تغییرات آب و هوایی قرار دارد.
هوش مصنوعی: گفته‌اند آیا می‌گویی می‌گریی؟ پاسخ دادم که من می‌گریم از شما، زیرا شما زمانی دوستان من بودید و حالا به دشمن تبدیل شده‌اید.
هوش مصنوعی: گفتند که چرا می‌خندی، گفتم که از شما می‌خندم. این پاسخ کسی است که از دشمنانش در هراس است.
هوش مصنوعی: دنیا به فرزندان و همراهانش خیانت می‌کند و هر روز به بدی‌ها و شرهایی که می‌کنند، با بدی پاسخ می‌دهد.
هوش مصنوعی: دوستانم زمانی که ثروتمند بودم، با من بودند، اما وقتی که فقیر شدم، از من دور شدند و به من توجهی نکردند.
هوش مصنوعی: ای دوستی که با من حقی از دوستی داری، راست بگو آیا بویی از عطر سحر را از درختان استشمام کرده‌ای؟
هوش مصنوعی: آیا این پاسخ، اشک‌هایی است که غرق شده یا اینکه آتش‌سوزش هواهای داغ است؟
هوش مصنوعی: بگویید که قبل از آنکه اشک‌ها بر گلوی من فشار آورده و خفه‌ام کنند، بی‌اشکالی دارد که پس از ندا، کسی را بخوانم.
هوش مصنوعی: عجله کن در پاسخ به کسی که با عشق خود تو را فرا می‌خواند و به تأخیر نینداز که تحقق عشق نیاز به زمان دارد.
هوش مصنوعی: اگر چهره‌اش از گریه قرمز شود، چهره من هم از شدت اشک‌هایم سرخ می‌شود.
هوش مصنوعی: عشق و محبت را هیچ‌کس به اندازه‌ای که من دارید، نخواهد داشت و این احساس همیشه در زندگی تجدید خواهد شد.
هوش مصنوعی: عجبا از سایهٔ وفاداری که به کسی که شرم و حیا دارد و به کسی که به یاری می‌آید، نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: از صمیم قلب به وفا و پایبندی اشاره می‌کند و می‌گوید که این دو اصل از میان دو چیز سنگین (انسان‌ها و جن‌ها) زنده و برقرار است، پس نمی‌توان به سادگی درباره زنده بودن آنها سخن گفت.
هوش مصنوعی: قبل از شما، من از رسیدن به خواسته‌ام بازداشته شده‌ام و از این می‌ترسم که نتوانم به وصال آن پرندهٔ افسانه‌ای (عنقاء) برسم.
هوش مصنوعی: مرا به نام این بی‌جایی و بی‌محلی که زندگی می‌کنم، یاد کردی و از من خواستی به دوستی و پیوند با تو پاسخ دهم.
هوش مصنوعی: قلبم از غم و تنگی در حال سوختن است و بعد از اینکه از من درباره زادگاهم پرسیدند، باعث شده که بر من سخت بگذرد و دلم بشکاشد.
هوش مصنوعی: دنیا پر از حوادث و مشکلات ناشی از عشق است و من در میان این دلسردی‌ها و نابسندگی‌ها، گرفتار شده‌ام.
هوش مصنوعی: خود را به نرمی و ملایمت رفتار کن، مانند نرمی و ترفندهای یوز، در حالی که سخنت از فریاد زدن مانند گرگی است که این رفتار خصیصهٔ مکانی به نام «اسماء» است.
هوش مصنوعی: شاخه‌ای از سرزمین تو به من کمک می‌کند تا بدنامی‌اش را با این گواهی در دشت‌های بی‌علف بپوشانم.
هوش مصنوعی: صبح پدیدار شد و از تیرگی شب کاسته گشت، چه بسیار شاخه‌ها (قضیب‌ها) از دست لنگ (زال یا ناتوان) به زمین افتاده است.
هوش مصنوعی: صبح را به‌قدری دلنشین می‌دانی که جوجه‌مرغ، صداهایی از خود در می‌آورد و بارانِ صبحگاهی را به یاد می‌آورد، در حالی که سوتی که بر کمر بند می‌کنی، به پیشرفته‌ترین شکل توجهی را جلب می‌کند.
هوش مصنوعی: من به پرندگان پیام‌های عشق را می‌رسانم و دستانم به‌سرعت جلو می‌رود تا به رازهای نهفته دست یابد.
هوش مصنوعی: عنوانها باعث نفیِ بزرگی و حرمت هستند، پس وای بر من که نام «کرامت» را بر مرگ بزرگواران گذاشتم.
هوش مصنوعی: اشک‌ها مرا خفه کردند تا جایی که احساس کردم از شدت ترس، روح‌ام دارد خارج می‌شود.
هوش مصنوعی: چشمان من مملو از اشک شده و به می‌گوید که اجازه بدهید این احساس را با خودم ببرم و آن را برای دیگران نیز به ارمغان بیاورم.
هوش مصنوعی: چقدر در حال و هوای من، در دل این فضا، نویسندهٔ جانم است و چقدر سوار بر دریا در شرایط سخت و نامساعد هستم.
هوش مصنوعی: به‌ناچار شروان را ترک کردم و حالا دلم می‌خواهد که به تبریز بروم، زیرا این انتخابی از روی میل و اراده است.
هوش مصنوعی: من با موج شعر آشنا شدم، همچنانکه یک فرمانروایی که باید از رقبای خود برتر باشد، به خلق آثار خود نیاز دارد.
هوش مصنوعی: من در میان بیابان خالی منزل گزیده‌ام، اما چادر من به دور این بیابان برپا شده است.
هوش مصنوعی: خیمه‌ام در عمق دریا قرار گرفته و در کنارش، مثل گوهر، جوی آب است.
هوش مصنوعی: سایه‌های خیمهٔ اراده و تلاش من به اندازه‌ای گسترش یافته که به سایهٔ درخت زهره (درختی مقدس و نمادین) می‌رسد.
هوش مصنوعی: و به رشته‌ی محبت خداوند پیوستم، اما در غصن درخت طوبی با سایه‌ای گسترده، سیاه‌بخت شدم.
هوش مصنوعی: منحنی مانند نُو، اما من مانند نُو ساکت نشدم و خجالت اهل حیا را به دوش می‌کشم.
هوش مصنوعی: سوالی از کسی ندارم درباره‌ی سرور و شادی‌ام که در این خیمه‌ی آبی قرار دارد.
هوش مصنوعی: به او رسیدم و آرزوهای متنوعی را به او عرضه داشتم، اما پس از آن، قسم خوردم که از آنها دست بکشیدم.
هوش مصنوعی: اگر روزی قناعت من از یک جا جابه‌جا شود، پس باید بگویی که بحث من در آن زمان روشن خواهد شد و در این میان تقدیر نیز نقش خود را ایفا خواهد کرد.
هوش مصنوعی: محسود فرزندان نادرست پناه می‌برند به مادران (آفرینش) تا از عیب و ننگ خود فرار کنند.
هوش مصنوعی: اگر مادران به هدف زندگی(انسان‌ها) بروند، چگونه می‌توان انتظار مردن زندگان را داشت؟
هوش مصنوعی: من را با آب علم سیراب کن و مرا با شناختی که به دست می‌آورم، به زندگی آگاه کن، مانند آب حنایی که زندگی را جان می‌بخشد.
هوش مصنوعی: من بر علم و دانشی که به من گفته شده، برتری می‌طلبم، زیرا آنچه به من آموخته شده است، جان و زندگی دهنده به عالم است.
هوش مصنوعی: شمعی که در اثر وزش وزش باد و جلب توجه، نورش کم می‌شود، مانند حالتی است که دانایان (دانشمندان) در اثر جلب توجه، از محبوبیت و اعتبارشان کاسته می‌شود.
هوش مصنوعی: برای من، حالا این باغ دل‌انگیز و پرگل که سرشار از لطف و مهربانی اهل بخشش است، بی‌ارزش شده و در نظرم کم اهمیت است، مثل بخل و خودداری بخشندگان.
هوش مصنوعی: کسی که به خواب می‌رود و خواب او را در می‌نمی‌برد، برای او تفاوتی نمی‌کند که شب، طولانی و روشن باشد یا کوتاه و تاریک.
هوش مصنوعی: من در گذشته، شعر را با دقت و استحکام در دست جوانی می‌نوشتم، اما حالا در اثر گذشت زمان و تغییر شرایط، به‌جای پیشرفت، تنزل و ضعف در شعرهای خود را تجربه کرده‌ام.
هوش مصنوعی: دوست من می‌گوید که لباس‌ها را برای وداع دراز کرده‌ام و به من گفتند که این کار نفاق و ریاکاری است، مانند ریاکاری فردی با چهره سیاه.
هوش مصنوعی: اگر نقش‌وجلد (ظاهر) نقش‌دار در زندگی تأثیری داشت، روزگار (سرنوشت) به من می‌خندید و مرا به خاطر فقدان (نبود) آن نقش (یا زیبایی) به حالت نشسته (بیکار) در می‌آورد.
هوش مصنوعی: عیب و ایرادی در کج‌کجی نوجوانی من نیست و تنها چیزی که اهمیت دارد، برآورده شدن نیازها و کاستی‌هاست.
هوش مصنوعی: قبل از اینکه در دنیای جوانی و حیات با استحکام و قدرتی را در اختیار بگیرم، در نبردها و تجربه‌ها، خود را آماده کرده‌ام و به بیشتر از آنچه هستم، پیوسته توجه داشته‌ام.
هوش مصنوعی: نشستن در جمع دوستان به من خوش نمی‌گذرد، اما آرزو و بلند پروازی من مانند موسیقی دلنشین است و من از فقر خود راضی هستم و به آن افتخار می‌کنم.
هوش مصنوعی: چهرهٔ دنیا مانند بلبلانی است که بدون اجازهٔ او و بدون هیچ استثنایی می‌خوانند، و این تصویر نشان‌دهندهٔ بی‌ثباتی و ناپایداری دنیا است.
هوش مصنوعی: عمر انسان کوتاه است و او در مهلت‌هایش فقط فریب وعده‌های دنیا را می‌خورد، و این دنیا به من نشان داد که حقیقتش را به سادگی می‌توان فهمید.
هوش مصنوعی: من از نعمت‌های خداوند در دانش و آگاهی برخوردارم و فضیلت من، وابستگی به جمع فرزانه‌ها و عاقلان است.
هوش مصنوعی: به مانند گیاهی که ابرها به سویش می‌آیند و از آن آب می‌طلبند، نسب و شرافت نیز به مانند دریا می‌آیند و از آن درخواست بزرگی و احترام دارند.
هوش مصنوعی: نسج عنکبوت‌ها در دیوار، مانند سیل ذرات ریز و پراکندهٔ مگس‌ها فرو می‌ریزد و به سوی بال‌ها می‌رود.
هوش مصنوعی: آنچه زنبور عسل در کندو می‌سازد، بی‌فایده نیست، مگر اینکه بر رویش نقش درمان هر دردی باشد.
هوش مصنوعی: برای من فرقی نمی‌کند که در باغ‌های دل‌انگیز مدح و ستایش کنم یا عیب و نقص سخن را بگویم، چون طعنه به بخیلان یکسان است.
هوش مصنوعی: آب دهان آدمی می‌تواند افعی را بکشد اگر آن را در دهان حوا (نماد خطا) بیندازد.
هوش مصنوعی: فضل گناه من و نادانی، نقصی کاملاً کامل است، مانند اینکه تاریکی چشم نابینا به مانند نور خورشید می‌آید.
هوش مصنوعی: برادر تو، مهلهل، به همراه نوعی از شهدای جنگ، در حال نعره‌زنی و فریاد کردن مثل سخیف‌ها است.
هوش مصنوعی: من به خاطر پروردگارم از همهٔ موجودات فراتر رفتم و همت و غیرتم نیز در برابر این امر بسیار قوی و حساس است.
هوش مصنوعی: خداوندی را ستایش می‌کنم که بامداد به خاطر بنده‌اش محمد (عبده) او را به سفر شبانه از مکه (لیلا) تا مسجد الاقصی (الی الاقصی) برد.
هوش مصنوعی: روشنایی چشم‌ها مانند صاحب سرطان (حجره‌ای که سرطان در آن است)، و کلامش مانند صاحب جوزا (از برج‌های فلکی) است.
هوش مصنوعی: داوود، با فضیلت و صاحب استعداد، مانند حنظله (مردی معروف در حکایت‌ها) شده است، یا به‌گونه‌ای که سازهای خوش‌آواز به او گوش دهند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.