از رعونت تا به کی سرو پا در گل شوی
غنچه شو یک چند تا خلوت نشین دل شوی
با هواها برنمی آیی به نیروی جنون
وای بر روزی که دور از حاضران عاقل شوی
می گشاید شش جهت بر سروت آغوش امید
اینچنین کز جوش مستی هر طرف مایل شوی
اینقدرها هم گرفتار تن خاکی مباش
جان من ترسم خدا ناکرده خر در گل شوی
عین آگاهی است جویا چشم پوشیدن ز خویش
نیستی غافل اگر از خویشتن غافل شوی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نرمی به انسان هشدار میدهد که از غرور و خودبینی دور شود و به درون خود بپردازد. او تأکید میکند که برای رسیدن به آرامش و شناخت واقعی خود، باید مدتی به خلوت و سکوت پناه ببرد و از جنون و هیجانات بیمورد دوری کند. همچنین، او اشاره میکند که اگر از عقل و آگاهی دور شویم، ممکن است به سرنوشت بدی دچار شویم. در نهایت، به اهمیت خودآگاهی و دوری از غفلت از خویشتن اشاره میکند.
هوش مصنوعی: به چه مدت میخواهی با خودبینی و تکبر در دنیای مادی غرق شوی؟ برای مدتی هم که شده، خود را مانند یک غنچه در نظر بگیر و به دلنشینی و آرامش بپرداز.
هوش مصنوعی: اگر به خواستهها و آرزوهایت توجه نکنی و تحت تأثیر احساسات و جنون قرار بگیری، به خودت میآیی که روزی دور از افراد عاقل و متفکر خواهی بود.
هوش مصنوعی: آغوش امید به روی تو گشوده میشود و از هر طرف به سوی تو جذب میشود، به طوری که در حال شادی و مستی، هرجا را که نگاه کنی، تو را به سمت خود میکشاند.
هوش مصنوعی: زیاد درگیر دنیا و جسم خود نباش، عزیزم، چون نگرانم مبادا خدایی ناکرده در مشکلات و سختیها گرفتار شوی.
هوش مصنوعی: آگاهی کامل به معنای توانایی در دیدن و شناختن واقعیتها است. اگر انسان بتواند از خود عبور کند و به نوعی خود را نادیده بگیرد، نشاندهنده این است که در مسیر آگاهی و درک عمیق حرکت کرده است. اما اگر از خود غافل شود و به درون خود نپردازد، همچنان از حقیقت دور خواهد بود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.