گر نقش آن نگار پریوار برکشند
مردم هزار ناله ز دل زار برکشند
درویش را که راه به این در نمیدهند
پنهان ز مردم از ره دیوار برکشند
گر عارفی به حلقه رندان صادقی
تا از سر تو خرقه انکار برکشند
آن گه لباس عشق بپوشی که از برت
دلق و صلیب و دعوی و پندار برکشند
معروف شد (جنید) به عشق تو در جهان
منصور را از آن چه که بر دار برکشند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف عشق و جاذبههای معشوق میپردازد و تأثیر عمیق آن بر دلها را به تصویر میکشد. او از دلتنگی مردم به واسطهٔ زیبایی معشوق و دردهایی که از دوری او متحمل میشوند، سخن میگوید. همچنین به طرد درویشها و عارفان اشاره میکند که نتوانستهاند به جرگهٔ عاشقان راه یابند. شاعر با اشاره به محبوبیت و شهرت خود در عشق، بیان میکند که چگونه جنید و دیگران به خاطر عشق به معشوق، علاقهمندی و مخالفتهایی را تجربه کردهاند. عشق از نظر او فراتر از مادیات و ظواهر است و با دید معنوی به آن نگاه میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.