غصه روزگار بین که چه کرد
با من دلفگار بین که چه کرد
تندباد خزان و شوکت دی
از پی نوبهار بین که چه کرد
میدهم جان ز غصه نزدیکت
دوری یار بین که چه کرد
هر دمم رخ به خون نگار شود
فرقت آن نگار بین که چه کرد
داغ دوری بسوخت جانم را
محنت روزگار بین که چه کرد
تاخت بر جان من سمند جفا
ترک چابک سوار بین که چه کرد
داد با من قرار و آخر کار
با من بیقرار بین که چه کرد
رازم از پرده بر ملا افکند
دیده اشکبار بین که چه کرد
سود و سرمایهام بشد در عشق
رونق کار و بار بین که چه کرد
در جوانی شکسته گشت (جنید)
انده بیشمار بین که چه کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از غصه و دردهای ناشی از جدایی و سختیهای زندگی سخن میگوید. او به تحولات زندگی و تأثیر آن بر روح و دل خود اشاره میکند و از ناراحتی حاصل از دوری معشوقش مینالد. شاعر احوال خود را در این روزگار متلاطم توصیف میکند و میگوید که همانطور که پاییزی خزان را به همراه دارد، او نیز دچار غم و حسرت شده است. جفا و ناملایمات زندگی، او را به مرز نابودی رسانیده و در این میان، عشق و دوری از محبوب به شدت او را میآزارد. در نهایت، شاعر از شکسته شدن جوانی و دلمشغولیهای بیشمارش سخن میگوید که نشاندهنده عمق درد اوست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.