سالها شد که نکردیم شبی خوابی خوش
در فراق تو نکردیم مگر خوابی خوش
چشم سرمست تو در خواب ندیدیم شبی
واین خیالیست که بینیم چنان خوابی خوش
آرزو میکندم با تو شبی صحبت و عیش
که بود شمع و گل و مطرب و مهتابی خوش
نقد دنیا گرم از کف برود عمر تو باد
هست موقوف وصالت همه اسبابی خوش
حسن خوش سیرت نیک است و گر نه چه صفا
حسن را گر نبود خلقی و آدابی خوش
شرح هجران تو یا رب که چه مشکل وصل است
مگرم وصل تو تعلیم کند بابی خوش
ای خوشا موسم نوروز چو از هر طرفی
باده در طره سنبل فکند تابی خوش
طرف کوه از اثر برف زمستانی بین
همچو بر تخته خارا زده سنجابی خوش
میکنم در طلب لعل تو ایجازی خوب
میکنم در هوس زلف تو اطنابی خوش
کعبه روی تو را قبله جان ساخت (جنید)
که نمودی خم ابروی تو محرابی خوش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به یاد فراق معشوق، از شبها و خوابهای بیخوابش سخن میگوید و آرزوهایش را برای بودن در کنار او بیان میکند. او حسرت گفتوگو و خوشی را با معشوق، همراه با زیباییهای طبیعی و جشن نوروز، در دل دارد. شاعر به این نکته اشاره میکند که زیبایی و نیکی خلق در حسن معشوق نهفته است و برای او، وصال به معشوق آموزشدهندهی دنیای جدیدی است. او در شعر به تأثیر زیبایی معشوق در زندگیاش و همچنین عشق و اشتیاقی که به او دارد، میپردازد و در نهایت، به مقام والای معشوق همچون قبلهای مینگرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای دو چشم خوش پُر خواب تو در خوابی خوش
وی دو زلف کژ پر تاب تو در تابی خوش
خفته چون چشم تو در هر طرفی بیماری
وانگه از قند تو در حسرت جلابی خوش
همچو زلف سیه و روی جهان افروزت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.