شرمساریم ز عصیان تو یا رب توبه
چشم داریم بر احسان تو یا رب توبه
از تو فضل و کرم و بندهنوازی و ز ما
همه بیباکی و عصیان تو یا رب توبه
پرده ستر فروکرده تو بر ما و هنوز
ما مقیم در طغیان تو یا رب توبه
دست انعام و کرم لطف تو بگشوده و ما
سر برآورده به کفران تو یا رب توبه
ما مقصر که بنشناختهایم از سر جهل
حق انعام فراوان تو یا رب توبه
شکر یک روز عطای تو نگفتیم چه سود
خورده روزی همه از خوان تو یا رب توبه
با چنان عهده عهدی که نکردند ملک
سرکشیدیم ز پیمان تو یا رب توبه
گر چه بودیم ز درگاه تو عمری غایب
بازگشتیم به فرمان تو یا رب توبه
چون (جنید) از سر زاری و تخشع گیرد
گوشه دامن غفران تو یا رب توبه



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به شکرگزاری و توبه از گناهان خود میپردازد و به درگاه خداوند ناله میکند. او در عین شرمساری از عصیان و کفران نعمتهای الهی، بر احسان و رحمتی که از سوی خداوند به او رسیده تاکید میکند. شاعر از حال خود میگوید که باوجود فضل و مهر خداوند همچنان در طغیان به سر میبرد و به نادانی و غفلت خود اذعان دارد. او از خداوند درخواست آمرزش دارد و با تواضع و زاری از درگاه پروردگار بازمیگردد، در نهایت به جنید شیرازی اشاره میکند که به خاطر فقر روحی در کودکی، با دل شکسته به سوی خداوند رو میآورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.