جنید شیرازی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲

شرمساریم ز عصیان تو یا رب توبه

چشم داریم بر احسان تو یا رب توبه

از تو فضل و کرم و بنده‌نوازی و ز ما

همه بی‌باکی و عصیان تو یا رب توبه

پرده ستر فروکرده تو بر ما و هنوز

ما مقیم در طغیان تو یا رب توبه

دست انعام و کرم لطف تو بگشوده و ما

سر برآورده به کفران تو یا رب توبه

ما مقصر که بنشناخته‌ایم از سر جهل

حق انعام فراوان تو یا رب توبه

شکر یک روز عطای تو نگفتیم چه سود

خورده روزی همه از خوان تو یا رب توبه

با چنان عهده عهدی که نکردند ملک

سرکشیدیم ز پیمان تو یا رب توبه

گر چه بودیم ز درگاه تو عمری غایب

بازگشتیم به فرمان تو یا رب توبه

چون (جنید) از سر زاری و تخشع گیرد

گوشه دامن غفران تو یا رب توبه