کیست می آید قبا پوشیده دامن بر زده
شکل شهر آشوب او آتش به عالم درزده
کرده در دین مسلمانان هزاران رخنه بیش
هر خدنگ فتنه ای کز غمزه آن کافر زده
کی برآید ماه با خورشید عالمتاب او
گر زند بر ماه تابان طعنه ای در خور زده
رو به راه از قامت اویم من بی صبر و دل
گرچه در هر گام راه بیدلی دیگر زده
دردسر کم ده طبیبا چون ز مرهم خوشتر است
زخم آن سنگی که دربانش مرا بر سر زده
دمبدم خون می رود از چشم پر نم تا مرا
بر رگ جان غمزه خونریز او نشتر زده
هر کجا نوشیده جامی باده با یاران نخست
بوسه ها از شوق لعلش بر لب ساغر زده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با آمدن معشوقی قباپوش و دامنبرزده آغاز میشود که زیباییاش جهان را به آتش کشیده و غمزهاش ایمان مردم را رخنهدار کرده است. شاعر چهرهٔ او را برتر از ماه میداند و رنج عشق را بر خود گوارا میشمارد، چنانکه زخم سنگ دربان را از مرهم خوشتر میداند و از چشمش خون میبارد. در پایان، جامی میگوید که از شوق لب یار، پیش از نوشیدن شراب، لب جام را میبوسد.
هوش مصنوعی: کیست این که قبا پوشیده و دامن به کمر زده و شتابان میآید؟ چهرهٔ فتنهانگیز او در همهٔ جهان آتش افکنده است.
هوش مصنوعی: هر تیر فتنهای که آن معشوقِ کافرکیش با نگاه و غمزهاش انداخته، بیش از هزار شکاف در دین و ایمان مسلمانان پدید آورده است.
هوش مصنوعی: ماه چگونه میتواند با خورشیدِ جهانافروزِ چهرهٔ او برابری کند؟ اگر او ماه درخشان را به ریشخند گیرد، ریشخندی بجا و سزاوار است.
هوش مصنوعی: من بیصبر و بیدل، در پی قامت او روی به راه نهادهام؛ هرچند او در هر گامی دل عاشقی دیگر را میرباید و راهش را میزند.
هوش مصنوعی: ای طبیب، کمتر زحمت بده و مرهم مگذار؛ زیرا زخم سنگی که دربان او بر سرم زده، برایم از هر مرهمی خوشایندتر است.
هوش مصنوعی: پیوسته از چشم اشکآلودم خون جاری است، زیرا نگاه خونریز او بر رگ جانم نیشتر زده و آن را گشوده است.
هوش مصنوعی: جامی هر جا که با یاران شراب نوشیده، پیش از نوشیدن، از شوق لب لعلگون یار، لب جام را بوسیده است. در «جامی» به جام شراب نیز ایهام هست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای شکوهت خیمه بر بالای هفت اختر زده
هیبت بانگ سیاست بر شه خاور زده
شیخ ابواسحق سلطانیکه از شمشیر او
مهر لرزانست و مه ترسان و گردون سرزده
دولت اقبال در بالای چترت دائما
[...]
کیست آن سرو روان؟ کز ناز دامن بر زده
جامه گلگون کرده و آتش بعالم در زده
کرده هر شب ز آتش حسرت دل ما را کباب
با حریفان دگر تا صبح دم ساغر زده
وصف قد نازکش، گر راست میپرسی ز من
[...]
از مژه گرچشم مستت دست در خنجر زده
نیست بد مستی عجب زان مست کان ساغر زده
برزده آن آتش طلعت بفردوس نعیم
طاق ابروحسنش از خورشید بالاتر زده
ابروی او آبروی ماه نو را ریخته
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.