طره شبرنگ و جعد مشکسای خویش بین
در خم هر موی صد دل مبتلای خویش بین
بر لب بام آ شبی هر سو چو من افتاده ای
سر نهاده زیر دیوار سرای خویش بین
برنشان پای تو رخ سوده ام شب تا سحر
از رخم اینک نشان بر خاک پای خویش بین
ز آرزوی یک نظر می میرم ای سلطان حسن
سرکشی از سر بنه سوی گدای خویش بین
برگ گل دیدن ز جیب غنچه گر داری هوس
دامن پیراهن از چاک قبای خویش بین
چند می پرسی کزین گونه چرا بیدل شدی
آینه بردار و شکل دلربای خویش بین
می روی تند و چو جامی صد گرفتار از قفا
آخر ای بی رحم یک بار از قفای خویش بین
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت خاص معشوق اشاره میکند و از او میخواهد که خود را در آینه نگاه کند و زیباییهایش را ببیند. او از درد و رنجی که از دوری معشوق میبرد، سخن میگوید و به خوبی احساسات عاشقانهاش را بیان میکند. شاعر در قالب تصاویر زیبا و استعارههای غنی، حسرت یک نگاه از سوی معشوق را بیان میکند و از او میخواهد که به خود بیندیشد و بداند که چقدر دلباخته و مشتاق است. در نهایت، او از معشوق میخواهد که نگاهی به عشق و محبتش بیندازد و خود را در کنار او تصور کند.
هوش مصنوعی: طرههای زیبا و مجعد خودت را ببین که در خم هر موی تو، صد دل عاشق و دلبسته وجود دارد.
هوش مصنوعی: یک شب بر روی بام، من در حالتی افتادهام که سرم را زیر دیوار خانهام گذاشتهام. اگر به اطراف نگاه کنی، حالتی شبیه به من را میبینی.
هوش مصنوعی: من تمام شب تا صبح پای تو را در دل خود حس کردهام و حالا از آثار آن، نشانههایی را بر خاک پای خود میبینم.
هوش مصنوعی: به خاطر آرزوی یک نگاه از تو، ای سلطان، دارم میمیرم. لطفا سرکشی و تکبر را کنار بگذار و نگاهی به من گدا بینداز.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی زیبایی و لطافت گل را ببینی، باید از دامن پیراهن خود و چاک لباس خود کمک بگیری. بهعبارت دیگر، برای دستیابی به زیباییهای زندگی، گاهی لازم است از منابع و امکانات خود استفاده کنی.
هوش مصنوعی: چند بار از من میپرسی چرا اینگونه دلشکستهام؟ آینه را بردار و زیبایی خودت را تماشا کن.
هوش مصنوعی: تو با سرعت میروی و همچون جامی، بسیاری را از پشت سر گرفتار کردهای. ای بیرحم، یک بار به عقب نگاه کن و ببین چه بر سر آنها آوردهای.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آینه بردار و حسن جان فزای خویش بین
انتخاب نسخهٔ صنع خدای خویش بین
در خرامش بر قفا چشم افکن ای زنجیر مو
یک جهان مجنون کشان اندر قفای خویش بین
ای که برافتادگان چون باد میرانی سمند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.