ای با تو ز گل فراغ ما را
گل بی تو به سینه داغ ما را
در باغ گل از تو می برد بوی
بوی تو برد به باغ ما را
دارد شب هجر شعله آه
در عشق تو بر چراغ ما را
گنجی و ز مفلسی خیالت
جا ساخته در دماغ ما را
دل رفت و نشان ز هر که پرسم
سوی تو دهد سراغ ما را
ماییم و صفیر عندلیبان
خوش نیست نفیر زاغ ما را
مشغولی عشق داد جامی
از شغل جهان فراغ ما را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل حضور معشوق را جایگزین همهچیز میداند: با او از گل بینیاز است و بی او گل داغ دل اوست، و حتی بوی گل را از معشوق میداند. آه شب هجر چراغ اوست و دل گمشدهاش را همه به کوی معشوق نشان میدهند. در پایان جامی میگوید که مشغولی به عشق او را از همهٔ کارهای دنیا آسوده کرده است.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که با بودن تو از گل بینیازیم، گل بی تو برای ما داغی بر سینه است و دردمان را تازه میکند.
هوش مصنوعی: گل در باغ بوی خود را از تو وام گرفته است، و آنچه ما را به باغ میکشاند بوی توست، نه خود گل.
هوش مصنوعی: در شب هجران، شعلهٔ آهی که از عشق تو برمیآید، جای چراغ ما را گرفته و شب ما را روشن میکند.
هوش مصنوعی: تو گنجی هستی و ما تهیدستیم؛ از همین روست که خیال تو در ذهن ما جا گرفته، چنانکه گنج را در ویرانه میجویند.
هوش مصنوعی: دلم از دست رفت و از هر کسی نشانش را بپرسم، مرا به سوی تو راهنمایی میکند؛ یعنی دل ما نزد توست.
هوش مصنوعی: ما همدم آواز خوش بلبلانیم و فریاد ناخوشایند زاغ را خوش نداریم؛ یعنی جز سخن عاشقانه و اهل دل را نمیپسندیم.
هوش مصنوعی: ای جامی، سرگرم شدن به عشق ما را از پرداختن به کارهای دنیا آسوده و بینیاز کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آفت مرساد داغ ما را
یعنی چشم و چراغ ما را
بر هم مزن ای نسیم آن زلف
آشفته مکن دماغ ما را
ما گمشدگانِ دست عشقیم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.