ای به یادت تازه جان عاشقان
زآب لطفت تر زبان عاشقان
از تو بر عالم فتاده سایهای
خوبرویان را شده سرمایهای
عاشقان افتاده آن سایهاند
مانده در سودا از آن سرمایهاند
تا ز لیلی سر حسنت سر نزد
عشق او آتش به مجنون در نزد
تا لب شیرین نکردی چون شکر
آن دو عاشق را نشد پرخون جگر
تا نشد عذرا ز تو سیمینعذار
دیده وامق نشد سیماببار
گفتوگوی حسن و عشق از توست و بس
عاشق و معشوق نبود جز تو کس
ای به پیشت حسن خوبان پردهای
تو به پرده روی پنهان کردهای
پرده را از حسن خود پروردگی
می دهی زان دل برد چون پردگی
بس که روی خوب تو با پرده ساخت
پرده را از روی تو نتوان شناخت
تا به کی در پرده باشی عشوهساز
عالمی با نقش پرده عشقباز
وقت شد کین پرده بگشایی ز پیش
خالی از پرده نمایی روی خویش
در تماشای خودم بیخود کنی
فارغ از تمییز نیک و بد کنی
عاشقی باشم به تو افروخته
دیده را از دیگران بردوخته
ای در اطوار حقایق سیر تو
نیست در کار خلایق غیر تو
گرچه باشم ناظر از هر منظری
جز تو در عالم نبینم دیگری
جلوهگر در صورت عالم تویی
خرده دان در کسوت آدم تویی
از حریم تو دویی را بار نیست
گفتوگوی اندک و بسیار نیست
از دویی خواهم که یکتایم کنی
در مقامات یکی جایم کنی
تا چو آن کرد رهیده از دویی
این منم گویم خدایا یا تویی
گر منم این علم و قدرت از کجاست
ور تویی این عجز و سستی از که خاست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این آغاز «سلامان و ابسال» مناجاتی عارفانه با خداوند است که زیبایی همهٔ خوبرویان را سایهٔ جمال او و عشق عاشقانی چون مجنون، فرهاد و وامق را در حقیقت عشق به او میداند. شاعر زیباییهای جهان را پردهای بر چهرهٔ حق میشمارد و از او میخواهد پرده را بردارد و او را در تماشای خود بیخود کند. سپس از وحدت وجود سخن میگوید و آرزو میکند از دوگانگی رها شود و با اشاره به حکایت کُرد، با حیرت میپرسد که این منم یا تو.
هوش مصنوعی: ای خدایی که جان عاشقان با یاد تو تازه میشود و زبانشان از آب لطف تو تر و گویاست.
هوش مصنوعی: از تو سایهای بر جهان افتاده و همین سایه سرمایهٔ زیبایی خوبرویان شده است؛ یعنی زیبایی آنان پرتوی از زیبایی توست.
هوش مصنوعی: عاشقان شیفته و افتادهٔ همان سایهاند و به سبب همان سرمایهٔ زیبایی، در سودا و شوریدگی عشق ماندهاند.
هوش مصنوعی: تا راز زیبایی تو از چهرهٔ لیلی سر برنزد، عشق لیلی آتش به جان مجنون نینداخت؛ یعنی عشق مجنون در اصل به زیبایی تو بود.
هوش مصنوعی: تا تو لب شیرین را مانند شکر شیرین نکردی، جگر آن دو عاشق او، فرهاد و خسرو، پرخون نشد.
هوش مصنوعی: تا عذرا از پرتو تو سیمینرخسار نشد، چشم وامق مانند سیماب اشکریز نگشت.
هوش مصنوعی: همهٔ ماجرای زیبایی و عشق از توست و در حقیقت عاشق و معشوقی جز تو وجود ندارد.
هوش مصنوعی: ای که زیبایی خوبرویان در برابر تو تنها پردهای است و تو چهرهٔ خود را پشت این پرده پنهان کردهای.
هوش مصنوعی: تو به پرده از زیبایی خودت پرورش و جلوه میدهی، و از همین رو پرده نیز مانند پردهنشینِ زیبا دل میبرد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زیبای تو چنان با پرده درآمیخته که دیگر پرده را از چهرهٔ تو نمیتوان بازشناخت.
هوش مصنوعی: تا کی در پشت پرده ناز و عشوه میکنی، در حالی که جهانی به نقش این پرده عشق میورزند؟
هوش مصنوعی: وقت آن رسیده که این پرده را از میان برداری و چهرهٔ خود را بیپرده نشان دهی.
هوش مصنوعی: و مرا در تماشای جمال خودت از خویشتن بیخود کنی و از تشخیص نیک و بد آسوده سازی.
هوش مصنوعی: تا عاشقی باشم که از عشق تو شعلهور است و چشم از دیگران فرو بسته است.
هوش مصنوعی: ای که در همهٔ مراتب و جلوههای حقیقت جاری هستی، در کار آفریدگان جز تو کسی در کار نیست.
هوش مصنوعی: هرچند از هر منظری به جهان بنگرم، در عالم جز تو کسی را نمیبینم.
هوش مصنوعی: آنکه در صورت جهان جلوه کرده تویی و آن داناى نکتهسنج در جامهٔ آدمی نیز تویی.
هوش مصنوعی: در حریم تو دوگانگی راه ندارد و آنجا جای گفتوگوی کم و بیش و کثرت نیست.
هوش مصنوعی: از تو میخواهم که مرا از دوگانگی برهانی و یگانه کنی و در مقام وحدت جایم دهی.
هوش مصنوعی: تا مانند آن کُرد که از دوگانگی رها شد، بگویم: خدایا، این منم یا تویی؟ (اشاره به حکایت بخش بعد).
هوش مصنوعی: اگر این منم، این دانش و توانایی از کجاست؟ و اگر تویی، این ناتوانی و سستی از کیست؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.