|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دلبرم بر من تحکم میکند
عهدنامه هر زمان گم میکند
می نهد هر ساعتی خاری دگر
پس چو گل در لب تبسم میکند
نرگس بی آب او در دلبری
التفاتی خود بمردم میکند
بارخت هرکو کند برمه نگاه
بر لب دریا تیمم میکند
مردم چشمم سیه جامه چراست
گرنه از جورش تظلم میکند
مورچه از غالیه برگل که کرد
آن کند کز مشک کژدم میکند
جز گل و نرگس نبوید زلف او
زنگئی چندین تنعم میکند؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به نقد رابطه‌اش با معشوق می‌پردازد که به او تحکم میکند و به وعده‌ها و عهدها پایبند نیست. او هر بار با لبخندش زخم‌های جدیدی بر دل عاشق می‌نهد و مانند گل، زیبایی‌اش را به نمایش می‌گذارد. معشوق همچون نرگسی بی‌آب است که توجهش باعث رنج همه می‌شود و در عین حال، محصور زیبایی‌اش است. شاعر از درد و رنجی که از دوری و سختی‌های عشق می‌کشد، می‌نالد و به تنهایی و گریه‌اش اشاره میکند. در نهایت، تنها زیبایی‌های ظاهری معشوق را ستایش میکند و از تلخی عشقش می‌گوید.
هوش مصنوعی: محبوب من با زجر و سخت‌گیری رفتار میکند و هر بار که به او وعده‌ای می‌دهم، آن را فراموش میکند.
هوش مصنوعی: هر لحظه بر دل انسان به طریقی درد و رنج جدیدی می‌افتد، اما در عین حال، با وجود این ناراحتی‌ها، او همچنان لبخند می‌زند مثل گلی که در کنار خارش‌های زندگی، زیبایی خود را حفظ میکند.
هوش مصنوعی: نرگس بی آب، با زیبایی و جذابیت خاصی که دارد، به گونه‌ای با دلبرانه‌گی نگاه میکند که بهتر است او را از دور تماشا کرد تا به بی‌حالیش دچار نشویم.
هوش مصنوعی: هر کسی که نگاهش را به دریا معطوف کند، می‌تواند با پیراهنش به آب تیمم کند.
هوش مصنوعی: مردم چشمم به خاطر غم و اندوهی که دارم، سیاه پوش است. وگرنه من از درد و رنجی که می‌کشم، شکایت نمی‌کنم.
هوش مصنوعی: مورچه‌ای که از گل غالیه برداشت کرد، به دلیل بوی مشک خود را از گزند خطرات محفوظ نگه می‌دارد.
هوش مصنوعی: زلف او بویی جز بوی گل و نرگس ندارد و با این حال، او از تنعم و لذت‌های فراوان بهره‌مند است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
طالع ما عیش را غم می کند
سور را همچشم ماتم می کند
تا خیال گریه کردم یار رفت
این غزال از بوی خون رم می کند
بنگر آن غول راکز هول او
دیو لاحول دمادم می کند
گر کشی عکسش به دیوار خلا
لولئین از هیبتش رم می کند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.