گنجور

شمارهٔ ۸

 
همام تبریزی
همام تبریزی » رباعیات
 

عشق تو که در دل آتش تیز افروخت

دانم که به شمع سوختن او آموخت

بروی تو شمع همچو من عاشق شد

ناگه نفسی سرد زد و دستت سوخت



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

مهدی از شیراز، شهر عاشقی و راز نوشته:

عشق تو که در دل آتشی می افروخت
دانم که به شمع سوختن او آموخت

بر روی تو شمع تا ز حق، عاشق شد
زد او نفسی سرد و ز غم فارق شد

با سوختن در عشق حق برخلاف شمع که سرد وخاموش گردد زمانی که رسید،ما به چنان حقیقتی خواهیم رسید که،یکباره مقصد حاصل نموده،متحد،شکوفا و ابدی خواهیم شد

👆☹

بشیر رحیمی نوشته:

آقای مهدی گرامی. شما بیت دوم این رباعی را به نفع خود مصادره و تغییر داده‌اید. آنگاه شرح هم نوشته‌اید!

👆☹

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید