یکی بار دل در گل افتاده ای
سخن راند در خبث آزاده ای
سخن چین، حدیثش، به آزاده گفت
نگر تا چه سان گوهر راز سفت
که بگذار بیهوده گفتار را
به کج نغمه، مگشای منقار را
مرا هست در پیش، راهی شگرف
به صد حیرتم غرق و دریاست ژرف
به ساحل اگر بخت شد رهنمون
و زین لجه، رخت من آمد برون
ندارم ز بد گفتنش هیچ باک
کجا گیرد آلودگی، جان پاک؟
وگر برنیاید سبویم درست
شود رشته ها پنبه و کار سست
از آنم نکوتر نگوید کسی
سزاوار ناخوشترم زان بسی
حزین، سیرت رهروان یادگیر
سراسر حدیث جهان بادگیر
تو را با خود افتاده، آموزگار
به نیک و بد کس مبر روزگار
حریفان دغلباز و ره پیچ پیچ
مبادا که فرصت ببازی به هیچ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، سخنچینی بدگویی شخصی را دربارهٔ آزادهمردی به گوش او میرساند و آزاده پاسخ میدهد که سرگرم راه دشوار و پرخطر خویش است. او میگوید اگر از این دریا به سلامت بگذرد، بدگویی به جان پاکش زیانی نمیرساند و اگر شکست بخورد، سزاوار بدتر از آن سخنان است. حزین در پایان به خود پند میدهد که سخن مردم را باد بشمارد، به خود بپردازد و عمر را در خوب و بد دیگران تباه نکند.
هوش مصنوعی: روزی کسی که گرفتار و درمانده بود (بار دلش در گل مانده بود)، دربارهٔ آزادهمردی بدگویی کرد و او را به پلیدی نسبت داد.
هوش مصنوعی: سخنچینی آن بدگویی را برای آن آزاده بازگفت. ببین که آزاده در پاسخ چگونه سخنی ژرف و حکیمانه گفت.
هوش مصنوعی: آزاده به سخنچین گفت: این حرفهای بیهوده را رها کن و دهانت را به سخن ناروا و ناخوش باز مکن.
هوش مصنوعی: من راهی شگفت و دشوار در پیش دارم؛ در حیرت فراوان غرق شدهام و این دریا بسیار ژرف است.
هوش مصنوعی: اگر بخت مرا به ساحل برساند و از این گرداب به سلامت بیرون بیایم،
هوش مصنوعی: از بدگویی او هیچ ترسی ندارم، زیرا جان پاک با سخن دیگران آلوده نمیشود.
هوش مصنوعی: و اگر کارم به سامان نرسد و سبویم سالم از این راه بیرون نیاید، و رشتههایم پنبه شود و کارم سست و تباه گردد،
هوش مصنوعی: در آن صورت هیچکس بدتر از آنچه سزاوارم دربارهٔ من نمیگوید؛ بلکه من سزاوار بسیار بدتر از آن سخنانم.
هوش مصنوعی: ای حزین، شیوهٔ رهروان راه حق را بیاموز و همهٔ گفتوگوهای مردم جهان را همچون باد، بیارزش و گذرا بشمار.
هوش مصنوعی: کار و حساب تو با خودت است و باید خودت را بپایی؛ عمرت را در پرداختن به خوب و بد دیگران تلف مکن.
هوش مصنوعی: همراهان این جهان نیرنگبازند و راه پرپیچوخم است؛ مبادا فرصت عمر را بیهوده از دست بدهی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.