گنجور

شمارهٔ ۱

 
حزین لاهیجی
حزین لاهیجی » اشعار عربی
 

أین القدود الّتی کالبان فی رشق

أین الخدود التی کالنّور للمقل

من بعد بعدهم لم یحل فی نظری

الّا الدّموع و قرب الوعد بالاجل

تهفو نوازع قلبی کلما هتفت

حمائم الایک فی الاشراق و الطّفل

لیت الفریق الذی فارقتهم علموا

مُرّ الفراق و بعد الجیره الاُوَل

ما ضرّ ایّام نجد أن تُعید لنا

اعیاد شمل علی اللّذات مشتمل

عادت غمامهٔ اهدابی تفیض دماً

تسقی منازلهم من اطیب البلل

آهاً لضعفی و بعدی من مخیّمهم

لا أقدرن علی التّحویل و النّقل

یا حادی العیس، بشّرنی بموقفهم

و هذه مهجتی خذها بلا مطل

خلّ الصبابهٔ فی دارٍ رضعت بها

آنستُ فی الحیّ بالغزلان و الغزل

ورقٌ حدتنی بارنان مسجّعهٔ

برقٌ رمانی بنار الوجد من خزل

یصفو السماع حَمامٌ أسجَع الهزجا

یغوی الغرام بالحان من الرّمَل

إنّ الصّبابه مهما شئتُ اکتما

بدت بما شهدت عینای فی حذل

أمسیتُ عمراً لکتمِ الحبّ فی لهبٍ

أصبحتُ دهراً من الإعلان فی وجل

عقلی یُبشر أنَّ الحبَ یتلفنی

علام نفسی أراکِ الیومَ فی کسل

یا مُنیتی کیف لا أشکو الیکِ جویً

و ما دعوتک حتی قطعت حیلی

لاغرو لی غیر ان العشق ذی لهف

ان مُتُّ فیک غراماً وانقضیٰ أجَلی

لم یبق فی لوعتی شیی یقاومها

القلب فی لهبٍ والجفن کالجفل

و رب معتصم بالصبر ازعجه

بعد الفریق و هجر الصَّحب و النّزل

اسمع کلامی ودع لامیّه سلف

الشّمس طالعهٌ تغنیک عن زحل

عَزَّ الغریّ بآثارٍ مبارکه

یمحوبها ما جناه العبد من زلل

یا خیر من واراه مسکٌ کان تربته

فاحت بمنقطَعِ عنها و متّصَل

نفسی الفِداء لِقبرٍ أنت ساکنه

فیه الهدیٰ و الندیٰ کالعلم و العمل

اطلال ذاک الحمیٰ طورٌ یلازمهُ

انس الغریب و أمنَ الخائف الوجل

تهوی الیها قلوب العارفین کما

تهوی الی الخلد من حاف و منتعل

رواقه جبل الله المنیف سمت

فی العزّ قبَّته العلیا علی القلل

شمسٌ بدت فوق الممدّد فی العُلیٰ

من دونها زحلٌ کالعرض مِن زُحل

بحر یمدُّ علی العافی عوارفه

فی مدحه قلمی یرتاح بالثمل

ما بنکر الکوثر الفیّاض إن وکفت

کفّاه فی المحل مثل العارض الهطل

أفعاله سیرَُ فی المجد أیسرها

یحیی المحامد بینَ السهل و الجبل

کأنَّ صارمه أحیان صولته

نارٌ علی علمِ فی الجحفل الحفل

من سیفه حصحص الحقُ الّذی ستروا

غِلّا و غُلّتْ یدُ الاشرار بالشّلل

کم عاندتْه قریشٌ و هیَ عالمه

بأنّهُ مِن رسول الله کالرّسل

یا هادی الورک عج بالقرب من طلل

و اقرع سلامی سلیمی منتهیٰ أملی

الرسم و الرشم و الدّارات دارسهٌٔ

لم یبق فی الحیِّ من ظل و لا ظلل

أین الفریق الَّذی لافرق بینهم

أجسامهم خلقت روحاً بلاثقل

این الحبور الّتی آرائهم فتحت

أبواب دارِ الهدیٰ کالاعین النجل

أین البدور الّتی أنوارها لمعت

کالنّار من علمِ فی السّهل و الجبل

الأرض یبلغ مَن یمشی مناکبها

لیست موافقتاً کالماء للعسل

الام نفسی بضنک العیش صابره

لِلّه لاتصبری یا مهجتی ارتحل



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

پیشنهاد آهنگهای مرتبط از Spotify