چون باز رهد ز غصه جان پاکم
مگری چو زنان که بهر تو غمناکم
من خنگ سوار کرده افلاکم
خاکش برسر که سر نهد بر خاکم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون باز رهد ز غصه جان پاکم
مگری چو زنان که بهر تو غمناکم
من خنگ سوار کرده افلاکم
خاکش برسر که سر نهد بر خاکم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی سخن شاعر دربارهٔ مرگ خویش است. او از بازماندگان میخواهد که پس از مرگش زاری نکنند، زیرا مرگ برای او رهایی جان از غم دنیا و رفتن به آسمانهاست. در پایان کار را وارونه میکند: کسی که میماند سزاوار دلسوزی است، نه او، و سوگواری بر گورش را بیهوده و نکوهیده میشمارد.
هوش مصنوعی: وقتی جان پاک من (با مرگ) از غم و رنج دنیا رها شود، مانند زنان برای من گریه نکن؛ زیرا این منم که باید برای تو که در این دنیای پرغم ماندهای اندوهگین باشم.
هوش مصنوعی: من کسی هستم که آسمانها را مرکب سفید خود کرده و بر آن سوار شدهام، یعنی جانم به عالم بالا رفته است؛ پس خاک بر سر کسی که بر خاک گور من سر بگذارد و سوگواری کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زهر است غم جهان و مَی تریاکم
تریاک خورَم، ز زهر ناید باکم
مَی میخورَم و به سبزه بر میغلتم
زآن پیش که سبزه بَر دَمَد از خاکم
چون گل صنما جامه به صد جا چاکم
چون لاله به روز باد سر بر خاکم
چون شاخ بنفشه کوژ و اندوهناکم
در غم خوردن چو یاسمین چالاکم
افکند بغربت فلک بیباکم
آواره بکرد گردش افلاکم
یا رب ز کدام چشمه نوشم آبى؟
آیا بکدام گوشه باشد خاکم؟
گر دست اجل جیب نکردی چاکم
دامن نشدی ز گرد عصیان پاکم
در عشق نسوختی خس و خاشاکم
برمسند آتشی نشستی خاکم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.