گنجور

 
 
عریان
خیام

زهر است غم جهان و مَی تریاکم

تریاک خورَم، ز زهر ناید باکم

مَی می‌خورَم و به سبزه بر می‌غلتم

زآن پیش که سبزه بَر دَمَد از خاکم

سنایی

چون گل صنما جامه به صد جا چاکم

چون لاله به روز باد سر بر خاکم

چون شاخ بنفشه کوژ و اندوهناکم

در غم خوردن چو یاسمین چالاکم

شیخ بهایی

افکند بغربت فلک بیباکم

آواره بکرد گردش افلاکم

یا رب ز کدام چشمه نوشم آبى؟

آیا بکدام گوشه باشد خاکم؟

طالب آملی

گر دست اجل جیب نکردی چاکم

دامن نشدی ز گرد عصیان پاکم

در عشق نسوختی خس و خاشاکم

برمسند آتشی نشستی خاکم

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه