شمعی که ازوست عیش مِیْ خواران خوش
وز سوز وی است وقت بیداران خوش
گریان گریان تا به سحرگه می‌گفت
بگذشت مرا روز شب یاران خوش
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شمعی که ازوست عیش مِیْ خواران خوش
وز سوز وی است وقت بیداران خوش
گریان گریان تا به سحرگه می‌گفت
بگذشت مرا روز شب یاران خوش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ شمعی است که نماد لذت و خوشی در جمع خنیاگران و می‌نوشان است. شاعر به سوز و شعلهٔ این شمع اشاره می‌کند که بیداری و زیبایی را برای آنان به ارمغان می‌آورد. همچنین، گریه و اندوه این شمع تا صبح ادامه دارد، نشان‌دهندهٔ گذر زمان و یادآوری لحظات خوشی در کنار یاران است.
هوش مصنوعی: شمعی که به نور آن خوشی و شادی می‌چشیم، از گرما و سوزش آن در شب بیداری لذت می‌بریم.
هوش مصنوعی: تا سپیده دم، با اشک و نالان می‌گفت: روزی که با دوستان خوش سپری شد، از من گذشت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای قد تو چون طریق دلداران خوش
وای خط تو همچو سبزه در باران خوش
از گفته تو دل من و یاران خوش
همچون به طبیبان دل بیماران خوش
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.