|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مرگ به زین زندگی، کاین زندگی
هر دمی در محنتی می‌افکند
این یکی از فاقه تیری می‌خورد
وان دگر در ملک تیغی می‌زند
آن، ز بهر نان زمین را می‌دَرَد
وین پی زر سنگ را می‌بشکند
عنکبوت اندر زوایا سال و ماه
از پی یک لقمه دامی می‌تند
وز پی پندار راحت، مورچه
ریزه‌های دانه را برمی‌چِنَد
نیست کس را در جهان، آسایشی
هرکه را جانی است، جانی می‌کَنَد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زندگی پر از رنج و محنت انسان‌ها می‌پردازد. همه شخصیت‌ها، از فقیری که تیری به او اصابت می‌کند تا کسی که برای به دست آوردن نان تلاش می‌کند، درگیر سختی‌ها و چالش‌های زندگی هستند. حتی موجوداتی مانند مورچه و عنکبوت نیز برای لقمه‌ای نان و راحتی خود تلاش می‌کنند. در نهایت، شاعر به این نکته اذعان دارد که هیچ‌کس در دنیا آسایش ندارد و هر کس زندگی را با درد و رنج سپری می‌کند.
هوش مصنوعی: مرگ بهتر از این زندگی است، زیرا این زندگی هر لحظه انسان را در درد و رنج گرفتار می‌کند.
هوش مصنوعی: یکی از آنها به تیر آسیب می‌بیند و دیگری در سرزمینی شمشیر می‌کشد.
هوش مصنوعی: آن یکی به خاطر نان، زمین را زیر و رو می‌کند و دیگری برای کسب زر، سنگ را می‌شکند.
هوش مصنوعی: عنکبوت در گوشه و کناری سال‌ها و ماه‌ها را صرف شکار یک لقمه غذا می‌کند.
هوش مصنوعی: مورچه‌ای که به دنبال احساس آرامش است، دانه‌های ریز را جمع‌آوری می‌کند.
هوش مصنوعی: هیچ کسی در این دنیا آسایش ندارد و هر فردی که زندگی دارد، باید با دشواری‌ها و مشکلات دست و پنجه نرم کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کرد روبه یوزواری یک زَغَند
خویشتن را زان میان بیرون فگند
عاشقی خواهی که تا پایان بری
بس که بپسندید باید ناپسند
زشت باید دید و انگارید خوب
زهر باید خورد و انگارید قند
توسنی کردم ندانستم همی
[...]
چند گردی گردم ای خیمهٔ بلند؟
چند تازی روز و شب همچون نوند؟
از پس خویشم کشیدی بر امید
سالیان پنجاه و یا پنجاه و اند
مکر و ترفندت کنون از حد گذشت
[...]
زشت باید دید و انگارید خوب
زهر باید خورد و انگارید قند
توسنی کردم ندانستم همی
کز کشیدن سخت‌تر گردد کمند
هاتفی برداشت آوازی بلند
کای بهشتت کرده از صد گونه بند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.