آن را که خدا به بندگی یاد کند
آزادگیاش چگونه دلشاد کند؟
دانی به جهان که دارد آزادی را؟
آن بنده که خواجهاش خود آزاد کند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن را که خدا به بندگی یاد کند
آزادگیاش چگونه دلشاد کند؟
دانی به جهان که دارد آزادی را؟
آن بنده که خواجهاش خود آزاد کند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی دربارهٔ نسبت بندگی خدا و آزادی است. شاعر میگوید کسی که خدا او را به بندگی برگزیده، از آزادی شادمان نمیشود. آزادی حقیقی تنها از آنِ بندهای است که مولایش خود او را آزاد کند. بنابراین آزادی راستین در گرو عنایت خداوند است، نه گریختن از بندگی او.
هوش مصنوعی: کسی که خداوند او را به بندگی خود بپذیرد و از او بهعنوان بنده یاد کند، رها بودن و آزادی از این بندگی چگونه میتواند او را شاد کند؟ یعنی برای چنین کسی بندگی خدا شیرینتر از هر آزادی است.
هوش مصنوعی: آیا میدانی در جهان چه کسی آزادی واقعی دارد؟ آن بندهای که اربابش خودش او را آزاد کند. یعنی آزادی راستین آن است که از سوی خداوند به بنده بخشیده شود، نه آنکه بنده خود را از بندگی رها کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در خواب خیال تو مرا یاد کند
آید بر من دل مرا شاد کند
دل پندارد که من ترا یافتهام
بیدار شود هزار فریاد کند
هر دم خسرو هزار دل شاد کند
هر روز هزار بنده آزاد کند
در وهم کی آید که خداوند ملوک
از کمتر بندگان خود یاد کند
هر دم طرحی زمانه بنیاد کند
دلهای شکسته را ازان شاد کند
نقشی بکشد ز نو بر این لوح کهن
تا آینده گذشته را یاد کند
صایم بود آنکه خاطری شاد کند
نی آنکه ز روزه صرفه زاد کند
نان ده که از آن فریضه شد روزه بخاق
تا سیر هم از گرسنگان یاد کند
آن کس که به ذکر محضت ارشاد کند
از بندگیات چگونه آزاد کند؟
خود گو: بر خواجه جای خدمت گیرد
هرچند که بنده خواجه را یاد کند؟
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.