تاوان قتل صید زبون نیست بر کسی
منت برای قطره خون نیست بر کسی
کافیست شوق کشتهشدن خونبها مرا
در روز حشر، دعوی خون نیست بر کسی
هرکس به قدر همت خود میکشد جفا
هرگز ستم ز همت دون نیست بر کسی
عاقل کسی بود که کند غربت اختیار
از کشوری که دست جنون نیست بر کسی
ای غم به خانه دل قدسی وطن مکن
تعمیر این خرابه، شگون نیست بر کسی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به موضوع ستم و جفا در جامعه میپردازد و بر این باور است که هر کس به میزان توان و همت خود ظلم میکند و در این میان، کسی مسئولیت عواقب آن را به دوش نمیکشد. او از مشکلات و غمهای زندگی سخن میگوید و به عاقلی اشاره میکند که ترجیح میدهد از محیطی که پر از جنون است دوری کند. در نهایت، شاعر از غم و درد خویش میخواهد که به خانهاش وارد نشود و تأکید میکند که ترمیم زخمهای دل در چنین فضایی امکانپذیر نیست.
هوش مصنوعی: کسی برای کشتن یک موجود بیزبان مجازات نمیشود و هیچکس بر سر یک قطره خون مجبور به عذرخواهی نیست.
هوش مصنوعی: فقط همینقدر که علاقهی من به کشتهشدن، در روز قیامت باعث میشود که در مورد خونبها صحبت نکنم، برایم کافی است.
هوش مصنوعی: هر فرد به اندازهی تلاش و ارادهاش را تحمل میکند و هیچگاه ظلم و ستم از سوی کسانی که همت پایینی دارند، به کسی دیگر نمیرسد.
هوش مصنوعی: عاقل کسی است که از سرزمینی که در آن عقل و منطق حاکم نیست، دوری کند و به سرزمین دیگری برود.
هوش مصنوعی: ای غم، وارد خانه دل من نشو، چون وطن من پاک و مقدس است. این ویرانی را درست نکن، زیرا برای کسی خوشیمن نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.