باتو خواهیم ویحک ای دلبر
غم بسیار و اندک ای دلبر
بندگانند ناخریده تو را
عاشقان تو یک یک ای دلبر
نعل اسب تو بر سپهر شدست
ماه راتاج تارک ای دلبر
عارضت خط نو پدید آورد
باد بر تو مبارک ای دلبر
آرزوی جهان و راحت جان
از تو یابند بی شک ای دلبر
بی جمال تو لحظه ای بودن
نتوانند ویحک ای دلبر
وقت خوش کرده ای قوامی را
طیب الله عیشک ای دلبر


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عشق و محبت خود نسبت به دلبر میپردازد و از غم و اندوههایش سخن میگوید. او از جایگاه دلبر به عنوان کسی که آرزوی جهان و راحتی جان است، یاد میکند و زیباییاش را ستایش میکند. شاعر تأکید میکند که تنها حضور دلبر قادراست لحظات خوشی را برای او فراهم آورد و در این عشق، از اثرات مثبت آن سخن میگوید. در پایان، او برای دلبر دعا میکند و از خوشیهای مرتبط با او صحبت میکند.
هوش مصنوعی: با تو خواهیم زندگی کرد، ای محبوب، حتی اگر غمهای ما بسیار و شادیهایمان اندک باشد.
هوش مصنوعی: عاشقان تو، ای معشوق، هر کدام به نوعی تو را خواسته و دوست دارند، البته تو خودت را به هیچ کس نفروختهای، بلکه همه این بندگان تو هستند.
هوش مصنوعی: نعل اسب تو همچون ماه بر آسمان درخشان شده است، ای دلربا!
هوش مصنوعی: باد به وجود تو زیبایی و تازگی بخشیده است، ای محبوب، برایت خوشا.
هوش مصنوعی: دلبر عزیز، بدون شک همه آرزوهای دنیا و آرامش دل از تو حاصل میشود.
هوش مصنوعی: بدون زیبایی تو، لحظهای زندگی کردن ممکن نیست. وای بر حال دلبر!
هوش مصنوعی: در زمان دلانگیز و خوشی، تو با وجود قوامی خود، زندگی را برایم شیرین کردهای، ای محبوب من.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.