|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
رنگ گل گوئی ز خون عندلیب آمیختست
عندلیب از عشق گل نالان به حلق آویختست
بوستان در دولت گل گرد گلبن شاهوار
تاج یاقوتین ز تخت زمردین انگیختست
گل به گلبن بر درفشان با کلاه لعل فام
راست گوئی بر قبای آبگون می ریختست
از گیاه و مرغ ماو یار ما کمتر نه ایم
کاین درو آویختست و او ز ما بگریختست
گرچه آموزم فراوانش نیاموزد همی
وان گل ناموخته با عندلیب آمیختست
گر ز ما بگریختست آن دلنواز ما چرا
خویشتن را عشق او یک باره در ما بیختست
زاتش عشق ای قوامی آبروی خود مبر
کانکه پیمود است باد او خاک بر خود بیختست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و ظرافت عشق و پیوند آن با طبیعت می‌پردازد. او از عشقخود و درد آن به‌خصوص از عشق گل به عندلیب سخن می‌گوید و به تصویر کشیدن رابطه آن دو، زیبایی‌های بوستان را وصف می‌کند. همچنین، از ناپایداری عشق و جدایی می‌گوید و بر این نکته تأکید می‌کند که هرچند دلنوازی عشق ممکن است گاه از ما دور شود، در عمق وجود انسان جاری است. شاعر قوامی در پایان به مخاطب هشدار می‌دهد که درگیر آتش عشق نشود تا از اعتبار خود کاسته نشود.
هوش مصنوعی: گل‌های زیبا رنگی همچون خون پرنده‌ی خوش‌خوان دارند، زیرا این پرنده از عشق به گل‌ها در حال ناله است و به همین خاطر به گل‌ها آویخته شده است.
هوش مصنوعی: باغ در زمان شکفتگی گل مانند گلی است که در کنار چشمه‌ای زیبا قرار دارد و تاجی از یاقوت بر سری دارد که از تختی زمردین برمی‌خیزد.
هوش مصنوعی: گل در باغ به زیبایی درخشان است و لباسی سرخ رنگ بر تن دارد. او راستگویی را بر لباس آبی می‌پاشید.
هوش مصنوعی: ما نیز از گیاه و پرنده کمتر نیستیم، زیرا او به این شاخه آویخته است و ما از او دور شده‌ایم.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه من بسیار آموزش می‌دهم، او چیزی نمی‌آموزد. آن گل که هنوز یاد نگرفته، با بلبل در هم آمیخته است.
هوش مصنوعی: اگر آن دلنواز ما از ما دور شده، پس چرا عشق او یکباره در وجود ما جا گرفته است؟
هوش مصنوعی: عشق مانند آتش است و ای قوامی، نگذار آبروی خود را ببری، زیرا کسی که به عشق می‌رسد، خود را به خاک می‌افکند و عزت و حیثیت خود را زیر پا می‌گذارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.