به اورمزد و مه تیر ای امید کرام
نبید خوردن بر خویشتن مدار حرام
اگرچه داری امروز روزه فردا باز
نماز کرده ز مزگت بکاخ بنده خرام
برسم و شیوه بهرام جام می بستان
که هست بنده تو صد چو بهمن و بهرام
مخالفان را از تیغ و تیر تست آشوب
موافقان را از کف راد تست آرام
توئی بقای زمین و توئی بقای زمان
توئی پناه انام و توئی امید کرام
همیشه روز تو نوروز و بخت تو پیروز
مخالفانت بی آرام و کار تو پدرام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش و ابراز امیدواری به اورمزد و مه تیر میپردازد و تأکید میکند که خود را از گناه دور نگه دارد. او به نمادهایی چون بهرام و بهمن اشاره میکند تا نشان دهد که در کنار بندگی، خوشی و مینوشی نیز وجود دارد. در ادامه، از قدرت اورمزد در آرامش دادن به دوستان و ایجاد شورش برای مخالفان سخن میگوید و او را منبع بقای زمین و زمان معرفی میکند. شاعر میخواهد بگوید که همیشه روزگار تو شاداب و بختت پیروز است، در حالی که دشمنانت در عذاب و ناآرامی به سر میبرند.
هوش مصنوعی: به او امید بده که رمز دو مه را درک کند. نباید خوردن بر خود را حرام تلقی کند.
هوش مصنوعی: اگرچه امروز روزهداری، اما فردا دوباره به نماز میایستی، پس با این حال در کاخ بندگیات قدم بزن.
هوش مصنوعی: به سبک و سیاق بهرام، حاکم و جنگجوی افسانهای، وارد بزم میشوم. زیرا در این بزم، بنده تو، مثل بهمن و بهرام، بسیار است.
هوش مصنوعی: مخالفان را با سرنیزه و تیر میشناسیم، در حالی که آرامش موافقان را از دستان راد جستوجو میکنیم.
هوش مصنوعی: تو نگهدارنده زمین و زمان هستی. تو پناهگاه انسانها و امید دلهای نیکوکار میباشی.
هوش مصنوعی: همیشه روز تو مانند نوروز باشد و خوشبختی همراه تو. دشمنانت آرامش نداشته باشند و کارهای تو به نیکی و خوشی پیش برود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.