غلطی نیست در حساب و شمار
صد هزارست و صد هزار هزار
بر جنید این سخن چو تافت بگفت:
«لیس ف جبتی سوی الجبار»
آن دگر چون بدید روشن، گفت:
«لیس فی الدار غیرنا دیار»
لمعه عشق اگر شود ظاهر
همه مؤمن شوند اهل تتار
تو باقرار خوی کن ای دل
راه کفرست راه استنکار
عقل روشن ازوست روشندل
دل و جان را بدوست استبصار
نظری کن، ز روی لطف و کرم
که جهان را بتست استظهار
تو بغفلت نشسته ای شب و روز
گنج برداشت از میان اغیار
هر چه هست از برای تست همه
قاسمی را شعار و استشعار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به مسأله عشق و حقیقت معنوی میپردازد. شاعر به تعمق در اندیشههای عرفانی پرداخته و بیان میکند که در عالم واقعیات تنها عشق و آگاهی از خداوند جایگاه واقعی انسان است. او به دل و عقل فراخوانده و نشان میدهد که باید از وسوسههای دنیا و کفر دوری کرد. همچنین به اهمیت بینش و روشنفکری در درک عشق الهی تأکید میکند و میگوید که غفلت از این حقیقت باعث میشود انسان گنجهای معنوی خود را نادیده بگیرد. در نهایت، شاعر به خواننده یادآور میشود که همه چیز برای اوست و باید به این آگاهی دست یابد.
هوش مصنوعی: هیچ اشتباهی در حساب و تعداد وجود ندارد؛ همه چیز به درستی محاسبه شده و دقیق است.
هوش مصنوعی: جنید این سخن را با نور و روشنی بیان کرد: «در جبهه من هیچ چیزی جز قدرت و عظمت الهی وجود ندارد.»
هوش مصنوعی: آن شخص دیگر وقتی روشنایی را دید، گفت: «در این خانه فقط ما هستیم.»
هوش مصنوعی: اگر درخشش عشق نمایان شود، همه افراد با ایمان میشوند و اهل تسلیم و تساهل خواهند شد.
هوش مصنوعی: ای دل، با آرامش و اطمینان رفتار کن؛ زیرا راهی که در پیش داری، راه انکار و بیباوری است.
هوش مصنوعی: عقل روشن از اوست و دل و جان روشن نیز به او وابستهاند. انسان با بصیرت به وسیله او راهنمایی میشود.
هوش مصنوعی: نگاهی به من بینداز، با رأفت و مهربانی، چرا که در این دنیا به محبت تو نیاز دارم.
هوش مصنوعی: تو در غفلت و بیخبری به سر میبری و هر روز در حال از دست دادن فرصتها و گنجینههایی هستی که میتوانستی از آنها بهرهمند شوی، اما به دلیل بیتوجهی، از دستت میروند.
هوش مصنوعی: همه چیز برای توست، و هر چیزی که وجود دارد، نشانی از قاسمی و شعار آن است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر رُخَش زلف عاشق است چو من
لاجرم همچو منش نیست قرار
من و زلفین او نگونساریم
او چرا بر گل است و من بر خار؟
همچو چشمم توانگر است لبم
[...]
زان مرکّب که کالبد از نور
لیکن او را روان و جان ازنار
زان ستاره که مغربش دهنست
مشرق او را همیشه بر رخسار
بارگی خواست شاد بهر شکار
بر نشست و بشد بدیدن شار
ای دل نا شکیب مژده بیار
کامد آن شمسه بتان تتار
آمد آن سرو جلوه کرده به ناز
آمد آن گلبن خمیده ز بار
آمد آن بلبل چمیده به باغ
[...]
هست ایام عید و فصل بهار
جشن جمشید و گردش گلزار
ای نگار بدیع وقت صبوح
زود برخیز و راح روح بیار
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.